Κρίσιμες αποφάσεις

Μετά από μια πολύ κακή 6η αγωνιστική, όχι μόνο για την ομάδα του blog, αλλά και γενικότερα για το παιχνίδι, αφού έκρυβε πολλές παγίδες, η επόμενη, 7η αγωνιστική του fantasy δεν χωράει κανένα περιθώριο λάθους. Η θέση της ομάδας είναι κάπου παρακάτω από τα ...φαντασιακά τάρταρα (8500 κάτι...), αν και όπως ίσως έχετε παρατηρήσει μέσω των ομάδων σας, οι διαφορές ακόμα είναι μικρές και μερικές χιλιάδες θέσεις στη βαθμολογία απέχουν στην πραγματικότητα λίγους μόνο πόντους. Σε κάθε περίπτωση, τα πράγματα δεν κυλάνε καλά, όμως είναι θέμα χρόνου οι κόποι της ομάδας να δικαιωθούν (εξάλλου σε κρέντιτς η θέση της βρίσκεται πολύ υψηλότερα).

Με το καλημέρα, υπάρχει μια προφανής αποχώρηση, η οποία βέβαια θα λάμβανε χώρα ούτως ή άλλως. Ο Αλντεμίρ έφυγε, ή τουλάχιστον αποτελεί ξένο σώμα για την Γαλατασαράι και μαζί με τη θέση του στο ρόστερ απελευθερώνονται και 53 κρέντιτς για αγορές. Αποκτήθηκε σε υψηλότερη τιμή ως υποτιμημένος, αλλά δύο συνεχόμενα κάκιστα παιχνίδια τον προσγείωσαν σε μια μέτρια τιμή. Υπάρχουν αρκετοί ενδιαφέροντες υποψήφιοι αντικαταστάτες, όπως για παράδειγμα ο Ντούμπλιεβιτς και ο Ντάνστον, όμως αυτοί που τραβούν περισσότερο την προσοχή μου είναι ο Έρτσεγκ και ο Κούλιγκ.

Ο πρώτος μάγεψε στον αγώνα με τον Ερυθρό Αστέρα, τόσο λόγω του απίστευτου τρίποντου ισοφάρισης, όσο και, πολύ περισσότερο μάλιστα, με το 41 index rating που έκανε, το μεγαλύτερο έως τώρα στην χρονιά. Με την εξαίρεση του παιχνιδιού στο ΣΕΦ, στα υπόλοιπα ματς έχει μόνο διψήφια σκορ και φέτος παρουσιάζεται ακόμα καλύτερος από την περσινή σεζόν, όπου υπήρξε κάπως ασταθής. Από την άλλη πλευρά, ο Κούλιγκ μάγεψε στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές φέτος, όμως στα δύο τελευταία παιχνίδια έχει κινηθεί σε σαφώς ρηχότερα νερά, ίσως γιατί πλέον δεν είναι τόσο ...τρομακτικά εύστοχος. Ωστόσο, τα 68 κρέντιτς φαίνεται πως είναι μια καλή τιμή για έναν παίκτη που πρόσφατα είχε ξεπεράσει τα 80.

Και οι δύο στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στο σκοράρισμά τους, ενώ παίρνουν κι έναν ικανοποιητικό (σίγουρα όμως όχι εντυπωσιακό) αριθμό ρημπάουντ. Το πλεονέκτημα του Έρτσεγκ είναι ότι έχει σαφώς καλύτερη σχέση στα φάουλ κι αυτό είναι κάτι που επιδρά σημαντικά υπέρ του. Το κυριότερο όμως είναι ότι μετά την αποχώρηση του Αλντεμίρ, ο Γκονλούμ πιθανότατα θα περάσει ακόμα περισσότερη ώρα στο 5 κι ο Έρτσεγκ θα βρεθεί για πάρα πολλή ώρα στο παρκέ με την Βαλένθια. Από την άλλη πλευρά, ο Κούλιγκ έχει να παίξει μέσα στην Φενερμπαχτσέ, ματς που δεν θα είναι και το πιο εύκολο για τον ίδιο. Η απουσία του Κόλλινς θα του δώσει ακόμα πιο πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά αυτό πιθανώς να επηρεάσει τα ποσοστά του. Ούτως ή άλλως, τα πολύ μεγάλα του σκορ τα έχει κάνει εντός έδρας. Άρα, θα προτιμήσω τον Σέρβο της Γαλατασαράι (!), εφόσον τα πρόσφατο τραγικό γεγονός στον αγώνα με τον Αστέρα, δεν επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο το μέλλον του στην ομάδα. 

Μιας που λέμε για Ερυθρό Αστέρα, αν και δεν τον έχω και στη μεγαλύτερη φαντασιακή εκτίμηση, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω και την πολύ καλή σεζόν που κάνει μέχρι στιγμής, με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο Μάρκους Γουίλλιαμς απέναντι στην Νεπτούνας. Ο Αμερικανός έκανε ρεκόρ ασσίστ στη διοργάνωση με τις 17 που μοίρασε μέσα στην Γαλατασαράι και καταλαβαίνει κανείς από τα σουτ που παίρνει και τις ασσίστ που δίνει ότι αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο για τον Αστέρα. Πολύ περισσότερο όμως, αγωνίζεται ενάντια στην Νεπτούνας, ομάδα που την προηγούμενη εβδομάδα άλλος ένας point guard, ο Ερτέλ, έκανε πάρτυ. Είναι λίγο τυχοδιωκτική η κίνηση, αλλά δεν μπορώ να μην την κυνηγήσω, όταν μάλιστα ο Γουίλλιαμς έχει παρουσιαστεί ιδιαίτερα σταθερός φέτος (παρά τα κακά του ποσοστά πολλές φορές), με την εξαίρεση του αγώνα με τον Ολυμπιακό.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και άλλες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, με πρώτη και καλύτερη τον Σέρχιο Ροντρίγκεζ, όμως τα σκορ που θα κάνει μπορεί να μου τα δώσει και ο Αρόγιο ο οποίος θυσιάζεται για τον Γουίλλιαμς. Για να είμαστε και δίκαιοι, η ομάδα υπήρξε πολύ τυχερή στο θέμα του Πορτορικανού, καθώς έδωσε σχεδόν όλο του το σκορ (22) στις δύο παρατάσεις με τον Αστέρα. Το ιδανικό σενάριο θα είναι ο Γουίλλιαμς να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις για μεγάλο σκορ απέναντι στην Νεπτούνας και να αντικασταθεί στη συνέχεια από τον Τεόντοσιτς, εφόσον βέβαια παίξει μέσα στην Μακάμπι, ειδικά μάλιστα αν κάνει σκορ μικρότερο από αυτό που αντιστοιχεί στην αξία του, σενάριο διόλου απίθανο.

Πλέον, υπάρχει μόνο μία πιθανή τρίτη κίνηση, παρόλο που στο αρχικό πλάνο οι υποψήφιες ήταν τέσσερις. Ωστόσο, τα αρχικά unspent credits (22) της ομάδας δεν επαρκούν για να έρθει ο Σπανούλης στη θέση του Μπιέλιτσα. Η διαφορά μεταξύ τους είναι πολύ μικρή και γενικά αξίζει τον κόπο. Ο Σέρβος έχει εξαιρετική τιμή πώλησης, ενώ ο Σπανούλης, χωρίς να αποτελεί κάποια φοβερή ευκαιρία, έχει καλή τιμή αγοράς, λόγω των απουσιών του Ολυμπιακού, αλλά και της τρέχουσας αγωνιστικής κατάστασής του. Από την άλλη βέβαια, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο Σέρβος δεν θα πραγματοποιήσει άλλη μια εξαιρετική εμφάνιση εντός έδρας με την Τούροφ και δεν θα κάνει ένα ίσο τουλάχιστον σκορ με αυτό του Σπανούλη μέσα στην Βαλένθια. Γι' αυτό το λόγο, έδωσα προτεραιότητα στην αλλαγή στη θέση των point guards.

Η τρίτη αλλαγή εμπεριέχει ρίσκο, λόγω της ιδιαιτερότητας του παίκτη και του τρόπου που χρησιμοποιείται από την ομάδα του. Ο Λάντεσμπεργκ έκανε όργια την περασμένη εβδομάδα, εκμεταλλευόμενος τις απουσίες λόγω τραυματισμών του Ραντλ (έμμεσα) και του Πνίνι (άμεσα), αλλά ακόμα και μετά από αυτό, δεν αποκλείεται να αγωνιστεί και πάλι ελάχιστο χρόνο, απέναντι στην ΤΣΣΚΑ. Είναι βέβαια υποτιμημένος, οπότε αυτό μειώνει το ρίσκο, από οικονομική άποψη τουλάχιστον, καθώς αγωνιστικά αυτό πάντα θα υπάρχει δίπλα στο όνομά του. Το προτιμώ όμως, μαζί με την απελευθέρωση 23 κρέντιτς, διαθέσιμων για την επόμενη αγωνιστική, αντί του Κόλινς μέσα στην Φενερμπαχτσέ, μετά τις πρόσφατες αποκαρδιωτικές εμφανίσεις του (και εν τέλει την απουσία του, σύμφωνα με το injury report). Η τιμή πώλησης του παίκτη της Τούροφ είναι αρκετά μικρή, όμως εφόσον "βγει", έστω και άμεσα, ο Λάντεσμπεργκ, θα αποδειχθεί εξαιρετική.

Το πλάνο αυτή την εβδομάδα είναι λίγο διαφορετικό, με την έννοια ότι η ομάδα δεν επενδύει σε παίκτες που θα τους έχει σώνει και καλά μακροπρόθεσμα, ωστόσο αυτό δεν περιπλέκει και τόσο πολύ τα πράγματα όσον αφορά την ευελιξία των κινήσεων την επόμενη αγωνιστική, δεδομένου ότι αν δεν προκύψει κάτι εξαιρετικό, οι Πάργκο, Λάνγκφορντ, Γκάουντλοκ, ΜακΛίν, Μπατίστα και Λαβάλ θα παραμείνουν στο ρόστερ.

Γουίλλιαμς
Πάργκο
Γκάουντλοκ
Λάνγκφορντ
Μπιέλιτσα
Λάντεσμπεργκ
ΜακΛίν
Έρτσεγκ
Μπατίστα
Λαβάλ


Devotion.
 

Game 7 - Upgrading Vol. 3

Χαζεύοντας μετά το τέλος της 6ης αγωνιστικής την player market, για το ποιους παίκτες θα μπορούσα να πάρω (κάτι που από προσωπική εμπειρία τουλάχιστον, θεωρώ ότι είναι καλό να κάνετε αμέσως μετά το τέλος της αγωνιστικής, εφόσον δεν τα έχετε πάει και τόσο καλά και αργότερα, αν κάνατε καλό σκορ), πρόσεξα τέσσερις, εξαιρετικές περιπτώσεις, που θα ήθελα πάσει θυσία να βρεθούν στο ρόστερ της ομάδας μου. Αυτοί ήταν οι McCalebb, Hackett, Spanoulis και James. Οι επιτρεπόμενες αλλαγές είναι τρεις βέβαια, επομένως, τουλάχιστον ένας από αυτούς, δεν θα αποκτηθεί ενόψει 7ης αγωνιστικής.

Ας γυρίσουμε όμως για λίγο στο αποτέλεσμα της 6ης εβδομάδας, όπου τα πράγματα πήγαν καλά για την ομάδα του blog και ανέβηκε αρκετές θέσεις. Η κίνηση με τον Ajinca δεν βγήκε, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις, καλό είναι οι κινήσεις να κρίνονται σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Γιατί, για παράδειγμα, η απόκτηση του Arroyo την προηγούμενη αγωνιστική χάρισε 23,1 πόντους στην ομάδα, όμως μετά έδωσε μόλις ένα 6,6. Ας μην είμαι και αχάριστος βέβαια, έτυχε να αποκτήσω τον Dragicevic από την πρώτη στιγμή που υπήρξε υποτιμημένος, γιατί δεν υπήρχαν τα credits για κάτι καλύτερο και αυτός κάθε εβδομάδα κάνει και μεγαλύτερο σκορ, με αποκορύφωμα το MVP της 6ης αγωνιστικής. Ο πραγματικός MVP βέβαια δεν ήταν άλλος από τον Langford, που πήρε από το χεράκι την Μιλάνο και από το -2 rkg που είχε στο 26' και το -10 που ήταν η ομάδα του με την Εφές, έδωσε στο τέλος ένα μεγαλοπρεπές 25,3 και μαζί την πολύτιμη νίκη στην Ολύμπια.

Γι' αυτή την αγωνιστική, βάσει των παραπάνω, η πρώτη αλλαγή είναι μάλλον έτοιμη και πρόκειται για τον McCalebb στη θέση του Arroyo. Ο Πορτορικανός απογοήτευσε με την Σιένα, έδειξε ότι θα παραμείνει ασταθής, αλλά στο χρονικό σημείο που βρισκόμαστε έχουμε την πολυτέλεια για κάτι καλύτερο. Αυτό δεν είναι άλλο από τον point guard της Φενέρ, σε μια ευτυχή συγκυρία μάλιστα, καθώς προέρχεται από το μοναδικό κακό φετινό του σκορ κι άρα από μια σημαντική πτώση της τιμής του. Σίγουρα το ματς μέσα στην Μπαρτσελόνα μόνο εύκολο δεν θα είναι, αλλά η μέχρι πρότινος σταθερότητά του, επιτρέπει να είμαι αισιόδοξος. Ούτως ή άλλως, πρόκειται για μια μακροπρόθεσμη αλλαγή και αν δεν συμβεί κάτι συνταρακτικό με την απόδοσή του, θα μείνει στην ομάδα για αρκετές εβδομάδες. 

Στους ψηλούς είναι πιο απλά τα πράγματα απ' ότι στην περιφέρεια, οπότε θα ξεκινήσω από εκεί. Mensa-Bonsu και Dragicevic φυσικά παραμένουν δίχως ...πρώτη σκέψη, ενώ δεν έχει νόημα να φύγει τώρα ο Ajinca, όταν αποκτήθηκε μόλις πριν μία αγωνιστική στα 92 credits. Επομένως, για να έρθει ο James, θα πρέπει να φύγει ο Caner-Medley και αυτό δεν είναι άσχημη κίνηση, με τα credits που εξοικονομούνται. Ο power forward της Μάλαγα έχει βέβαια μόνο με τον Ολυμπιακό μέτρια ή άσχημα ματς, ενώ στα υπόλοιπα τρία, εντός έδρας, τα έχει πάει περίφημα. Από την άλλη, το ματς μέσα στον Ερυθρό Αστέρα ίσως να κρύβει παγίδες για τον James, λόγω Marjanovic. Όχι ότι αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για την απόκτησή του, αλλά παράλληλα δεν μπορώ να θεωρήσω ότι έχει σίγουρο σκορ.

Στην περιφέρεια, η αλήθεια είναι ότι και οι τέσσερις παίκτες θα μπορούσαν να αποχωρήσουν. Τον Langford όμως θεωρώ προδοσία να τον πουλήσω τώρα, επομένως θα με απασχολήσουν οι άλλοι 3. Αυτός που κατά κάποιο τρόπο έχει "ξεμείνει" στην ομάδα κι αν μπορούσα θα τον έδιωχνα πιο νωρίς είναι ο Djedovic. Κάνει μια χαρά χρονιά, όμως σίγουρα δεν ανήκει στο TOP 4 των περιφερειακών, ειδικά από τη στιγμή που το αφεντικό στην Μπάγερν είναι ο Delaney. Δεν είναι και το καλύτερο timing τώρα γι' αυτή την αλλαγή, αλλά πιθανότατα δεν είναι και το χειρότερο και στη θέση του Βόσνιου έρχεται ο Spanoulis, που μάγεψε και μέσα στην Μάλαγα και μέσα σε 2 αγωνιστικές ανέβηκε 11 credits. Η τιμή του όμως και πάλι δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και με ένα πιθανό τρίτο σερί καλό ματς δεν θα θεωρείται πλέον ευκαιρία.

Από εκεί και πέρα, ο Schilb έχει μείνει στάσιμος τις τελευταίες εβδομάδες και η παραμονή του δεν με ενθουσιάζει, από τη στιγμή μάλιστα που είχε κάνει -2 μέσα στην Μακάμπι στον πρώτο γύρο. Εντός έδρας όμως παρουσιάζεται γενικά καλύτερος και δεν θέλω να τον πουλήσω στην ίδια τιμή στην οποία τον αγόρασα στην αρχή της χρονιάς και τον θεωρούσα ευκαιρία. Επομένως, παραμένει μέχρι νεοτέρας, εξάλλου, δεν υπήρχε κάποιος καλός στόχος με τα unspent που έχουν μείνει.

Έτσι, ο κλήρος για να έρθει ο Hackett στην ομάδα πέφτει στον Preldzic που βοήθησε τα μέγιστα την ομάδα. Παρότι έχασε κάποια credits, η τιμή του παραμένει εξαιρετική και το ματς μέσα στην Μπαρτσελόνα είναι σίγουρα ένας παράγοντας που επηρεάζει την αποχώρησή του, ειδικά από τη στιγμή που ήρθε ο McCalebb στην ομάδα. Αν δεν υπήρχε ο Hackett στα 83 credits πάντως, που έχει να δώσει τελικό εντός έδρας με την Μπάγερν, πιθανότατα να μην έκανα αυτή την αλλαγή και να προχωρούσα στην απόκτηση του James στους ψηλούς. Ωστόσο, ο γκαρντ της Σιένα με εμπνέει πολύ γι' αυτό το ματς, επομένως, ζυγίζοντας όλες τις παραμέτρους, θα προτιμήσω την δεύτερη αλλαγή περιφερειακού.

Το ρόστερ της ομάδας για την 7η αγωνιστική του παιχνιδιού λοιπόν θα έχει ως εξής:

Diamantidis
McCalebb
Hackett
Langford
Spanoulis
Schilb
Ajinca
Mensa-Bonsu
Dragicevic
Caner-Medley


Devotion.

Game 7 - Ενίσχυση στην frontline

Άρχισε να φαίνεται λίγο φως στον ορίζοντα σιγά σιγά, όμως χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη για να φτάσει η ομάδα σε ένα αξιοσέβαστο σημείο. Το δίλημμα της προηγούμενης αγωνιστικής βγήκε και μάλιστα θα ταίριαζε ιδανικά με την αλλαγή του Lucic με τον Krstic, παίρνοντας μάλιστα και κάποια ελάχιστα credits, αλλά ο τελευταίος τραυματίστηκε στο μεταξύ και χάνει τον αγώνα με την Παρτιζάν κι εμείς την ευκαιρία να τον τσιμπήσουμε από αυτή την αγωνιστική. Ουδέν κακόν, αμιγές καλού όμως. 

Το αρχικό σενάριο που μπορεί να είδατε και από την Παρασκευή στο twitter έλεγε για Rudy στη θέση του Aradori, Krstic στη θέση του Lucic και Lorbek στη θέση του Bjelica. O τραυματισμός του Krstic όμως και η πιο αντικειμενική κρίση για τον Blazic (η απόκτησή του μπορεί να χαρακτηριστεί ως πισωγύρισμα, αλλά έχει να δώσει credits), αλλάζει τα πλάνα. Και η αλήθεια είναι ότι τα μπερδεύει αρκετά.

Ας δούμε τους αμετακίνητους πρώτα. Στους point guards μπορεί να μην υπάρχει το ιδανικό δίδυμο, ακόμα, αλλά όπως έχω αναφέρει και στις προηγούμενες αναρτήσεις, δεν υπάρχει λόγος αλλαγής. Ο Brown βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και έχει να δώσει πολλά credits ακόμα, ενώ ο Diamantidis έδωσε σημάδια ζωής και στα 45 credits είναι εξαιρετικά υποτιμημένος, αγωνιστικά πάντα. Τώρα αν κάνει ένα πολύ καλό σκορ κι από την άλλη ο Farmar πατώσει στο ΣΕΦ (λίγο απίθανο βέβαια για 2ο σερί παιχνίδι), ή ο McCalebb επανέρθει στα φυσιολογικά του επίπεδα, θα επανεξετάσω το θέμα. Προς το παρόν όμως, δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος.

Στους περιφερειακούς, ο Spanoulis δεσπόζει της γραμμής, ενώ ο Schilb πραγματοποίησε εκ νέου καλή εμφάνιση και έχοντας να δώσει και credits, μένει φυσικά χωρίς δεύτερη σκέψη. Για να έρθει ο Blazic πάντως θα πρέπει να αποχωρήσει ένας εκ των Aradori και San Emeterio και ενδεχομένως και οι δύο, σε περίπτωση που αποκτηθεί και ο Rudy ή ο Langford. Από τους δύο πρώτους πάντως, θα προτιμήσω να δώσω Aradori που ως τώρα είναι αψεγάδιαστος, αλλά και σε πολύ καλή τιμή. Τα 60 credits του San Emeterio δεν είναι και τιμή ευκαιρίας για πώληση και παρόλο το ρίσκο που εμπεριέχει η προτίμησή του, ειδικά μετά και την αλλαγή προπονητή, είναι παίκτης που θα μπορούσα να αφήσω γενικότερα στην ομάδα. Όσον αφορά Rudy ή Langford, ο δεύτερος φαίνεται να βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση (σ' αντίθεση πάντως με την ομάδα του), έχει ματς που προσφέρεται για καλό σκορ, εντός με την Τσεντεβίτα και οι πιθανές απουσίες των Cook και Bourousis θα του προσφέρουν ακόμη περισσότερες ευκαιρίες. Από την άλλη ο Rudy δεν πατάει καλά στα τελευταία ματς στη διοργάνωση, με αποκορύφωμα την τραγική του παρουσία στο ΟΑΚΑ την προηγούμενη αγωνιστική. Ωστόσο, βρίσκεται στη χαμηλότερη του τιμή της χρονιάς, τιμή που ο Langford πιο δύσκολα θα ξεπεράσει, καθώς διατηρείται στα 70 credits ενώ πραγματοποιεί καλές εμφανίσεις. Συνεπώς, θα προτιμούσα ίσως μόνο για τη συγκεκριμένη αγωνιστική τον Αμερικανό, αλλά επειδή θεωρώ το ταβάνι του Ισπανού μεγαλύτερο, εφόσον αποχωρήσει και ο San Emeterio, θα αποκτηθεί ο τελευταίος. Κι ας είναι εκ διαμέτρου αντίθετες οι ...συμπάθειές μου για τους δύο παίκτες.

Στους ψηλούς, η πλέον προφανής κίνηση είναι η αλλαγή του Bjelica με τον Lorbek. Μπορεί ο τραυματισμός του Σέρβου να άφησε την ομάδα με 9 παίκτες, όμως τουλάχιστον δεν έχασε σε credits κι έτσι η αλλαγή αυτή δίνει ακόμα credits. Ο Lorbek από την άλλη έχει πάρει μπρος στα τελευταία παιχνίδια, αγωνιζόμενος για περισσότερη ώρα. Εύλογα θα αποτελέσει τον most-bought player της αγωνιστικής. Erden και Bilan μπορεί να μην ενθουσίασαν στο τελευταίο τους παιχνίδι, αλλά γι' αυτό ακριβώς είχαν προτιμηθεί, καθώς έχουν ακόμα πολύ καλά περιθώρια για να δώσουν credits. Συνεπώς μένουν ως έχουν και θα ασχοληθώ σίγουρα μαζί τους την επόμενη αγωνιστική. Όσο για τον Lucic, με εξαίρεση το ματς με την ΤΣΣΚΑ αποδίδει εξαιρετικά και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να τον διώξω, ειδικά από τη στιγμή που ο Krstic είναι τραυματίας. Αύριο βέβαια έχει να αντιμετωπίσει πάλι την ΤΣΣΚΑ. Κοιτώντας στα ακόμη πιο ψηλά πατώματα, μιας και η αλλαγή Aradori για Blazic αφήνει πολλά credits ελεύθερα, οι καλύτερες δυνατές λύσεις φαίνονται να είναι ο Baynes και ο Thompson. Σταθερότατοι και οι δύο, ο πρώτος έχει το πλεονέκτημα ότι είναι μεγάλο κορμί και κυριαρχεί στη ρακέτα (έχει 5 double-double), αλλά αν εξαιρέσουμε το 33άρι που έχει κάνει, κατά τ' άλλα δεν έχει και τα πιο τρελά νούμερα. Ωστόσο είναι εξαιρετικά σταθερά (16-19). Από την άλλη ο Thompson έχει παρόμοια νούμερα, έχει περάσει μία φορά περισσότερη το 20 rkg και ουσιαστικά υστερεί μόνο στα ρημπάουντ, σε σχέση με τον Baynes. Βάσει ματς είναι πιο φρόνιμο να προτιμήσει κανείς τον Thompson μέσα στη Σαλόν (στον πρώτο γύρο είχε κάνει εξαιρετικό παιχνίδι), αντί για τον Baynes μέσα στη Φενέρ, αλλά ο τελευταίος βγάζει μια αίσθηση πιο κυρίαρχου παίκτη. Έχει βέβαια ένα σημαντικό θέμα με τα φάουλ, αλλά μέχρι στιγμής, στο χρόνο που βρίσκεται στο παρκέ δείχνει ασταμάτητος. Αν και αντικειμενικά η προτίμησή του δε στέκει όσο θα ήθελα, προτιμώ τον Αυστραλό, καθώς θεωρώ ότι μπορεί να σταθεί πιο εύκολα στα υψηλά πατώματα. Ποιος να μου το 'λεγε, δύο χρόνια πριν, ότι θα υπάρξει στιγμή που θα έχω να διαλέξω μεταξύ δύο ψηλών που έχουν περάσει από τον Ίκαρο Καλλιθέας και μάλιστα, των ακριβότερων, αυτή τη στιγμή, του παιχνιδιού...

Έχουμε λοιπόν τέσσερις αλλαγές! Lorbek και Blazic είναι σίγουροι, οπότε έχω να επιλέξω μεταξύ San Emeterio + Baynes και Rudy + Lucic. Αν η σύγκριση πάει βάσει θέσης, δυσκολεύομαι αρκετά, αν και τείνω προς το πρώτο σενάριο, με τη λογική ότι ο San Emeterio μπορεί να κάνει πιο εύκολα σκορ ανάλογο του Rudy, απ' ότι ο Lucic ανάλογο του Baynes. Αν όχι τώρα, σε πιο σταθερή βάση. Αν η σύγκριση γίνει βάσει αξιών, δηλαδή οι δύο ακριβοί και οι δύο φθηνότεροι, αυτή τη στιγμή ο Baynes μου βγάζει αρκετά μεγαλύτερη σιγουριά από τον Rudy για σκορ, ενώ και μόνο που ο San Emeterio είναι φθηνότερος από τον Lucic, αυτό αποτελεί πλεονέκτημα. Οπότε η προτίμηση πάει, πιο εύκολα με αυτό τον τρόπο, στο πρώτο ζευγάρι.

Αυτές βέβαια είναι σκέψεις που εν τέλει έχουν μικρή σημασία, καθώς αφορούν προβλέψεις που είναι από δύσκολες έως αδύνατες. Γι' αυτό είναι καλό να κοιτάζει κανείς σε βάθος χρόνου. Σίγουρα ο Rudy είναι ευκαιρία στα 73 credits, αλλά στην τελική ιδανική μου ομάδα δε νομίζω ότι θα ήθελα να έχω Lucic μέσα, όσο πουλέν κι αν τον θεωρώ. Σ' αντίθεση με τον San Emeterio, που έχει δώσει δείγματα τις προηγούμενες χρονιές ότι μπορεί να σταθεί σε υψηλή τιμή για μεγάλο διάστημα και ότι αυτή, τουλάχιστον, είναι η πραγματική του αξία, άσχετα με κάποιες πολύ αρνητικές παρενθέσεις. Κι επίσης ο Baynes είναι ο μόνος ψηλός που θυμίζει κάτι από τον περσινό Krstic και από παλιότερους (πριν 3+ χρόνια) επιβλητικούς ψηλούς στο fantasy.

Το ρόστερ λοιπόν, θα έχει κατά πάσα πιθανότητα ως εξής:

Diamantidis
Brown
Spanoulis
San Emeterio
Schilb
Blazic
Baynes
Lorbek
Erden
Bilan


Devotion

7η αγωνιστική: where end of lock-out happens

Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε να λήξει τόσο άμεσα το lock-out μετά και τη σχετικά πρόσφατη, σημαντική όπως παρουσιάστηκε διαφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές. Έτσι, μείναμε με τέσσερις NBAers στην ομάδα και με την αγωνία αν αυτοί θα δώσουν ένα τελευταίο παιχνίδι στην Ευρωλίγκα. Το link για το twitter το αναφέραμε στην προηγούμενη ανάρτηση, ενώ έχει βγει και το injury update της εβδομάδας: http://www.euroleague.net/news/i/90470/180. Βέβαια, καλό θα είναι να κοιτάτε και τα previews στο ίδιο site, καθώς μέσα από τις δηλώσεις προπονητών και παικτών βγαίνουν καμιά φορά πιο εύκολα τα νέα. Πχ μπορεί να δει κανείς ότι ο ίδιος ο Pekovic ήταν στη συνέντευξη τύπου, πριν το τελευταίο του παιχνίδι με την Παρτιζάν για φέτος, ενώ ο Trifunovic κάνει λόγο για κάποιες απουσίες του Weems στις προπονήσεις. Το θετικό πάντως είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι παίκτες που θα περάσουν στην άλλη όχθη του ατλαντικού θα δώσουν ένα ακόμη παιχνίδι κι έτσι μας χαρίζουν απλόχερα την ευελιξία να τους διαχειριστούμε συνολικά σε δύο αγωνιστικές και όχι σε μία.

Τα πράγματα βέβαια παραμένουν δύσκολα για την ομάδα που αναλύουμε στο blog, καθώς πέρα από τις σίγουρες απουσίες Batum και Rudy (λόγω τραυματισμού και όχι ΝΒΑ, ακόμα), υπάρχουν και τα προβλήματα των Aldemir και Shermandini, ενώ δεν έχουμε ακόμα κάποια ενημέρωση για τον Gallinari, αν και όπως λέει ένα ρητό no news=good news. Ο Aldemir πάντως ταξίδεψε στο Καζάν και μάλλον εκεί θ' αποφασιστεί η συμμετοχή του, ενώ οι πιθανότητες φαίνονται να είναι περισσότερες για τον Γεωργιανό, ο οποίος δεν έπαιξε το σ/κ στο πρωτάθλημα, αλλά από εκεί και πέρα το status του έχει δηλωθεί ως "expected to play". Όσον αφορά τον Gallinari, κάνουμε τα σχέδιά μας μ' αυτόν στην ομάδα. Αν τυχόν υπάρξει ενημέρωση ότι δε θα παίξει, φυσικά η τρίτη μας αλλαγή θα διαφοροποιηθεί ανάλογα.

Σε πρώτη φάση θα πρέπει να βρούμε ποιοι δύο περιφερειακοί θα πάρουν τις ελεύθερες θέσεις. Το να δώσουμε Batum για να πάρουμε Spanoulis και να δώσουμε μάλιστα ...κι από την τσέπη μας δεν είναι και ό,τι καλύτερο, δεδομένου ότι έπιασαν τη χαμηλότερη και την υψηλότερη τιμή τους (ή καλύτερα, μέσο όρο σκορ, μετά την 1η αγωνιστική), αντίστοιχα. Ο Carroll τα πάει εξαιρετικά μέχρι στιγμής και χωρίς τον Rudy θα έχει ακόμα σημαντικότερο ρόλο, αλλά αυτό ίσως γυρίσει boomerang σε μια έδρα όπως το Μιλάνο. Ούτως ή άλλως κι αυτός είναι ακριβός. Θα κοιτάξουμε πιο κάτω κι εφόσον δεν μπήκε την προηγούμενη αγωνιστική, καλωσορίζουμε τον Juan Carlos Navarro στην ομάδα μας. Μπορεί να δίνει σκορ ανάλογα με τα κέφια του και να έχει μεγαλύτερο εσωτερικό ανταγωνισμό από πέρυσι, όμως στα 53 credits είναι τουλάχιστον μια καλή επιλογή και είναι ο φθηνότερος της φοβερής περιφερειακής (στο 2-3) τριπλέτας της Μπαρτσελόνα (απ' την οποία θα μπορούσε κατά κάποιον τρόπο να διαλέξει κάποιος έναν παίκτη στην τύχη, για την fantasy ομάδα του). Από εκεί και πέρα, δύο επιλογές μας γεμίζουν το μάτι, ο Weems της Ζαλγκίρις, ο οποίος είχε πρόσφατα ένα -2 κι έτσι βρίσκεται σε χαμηλή γι' αυτόν τιμή, ενώ κατά τ' άλλα δίνει πάντα ένα σκορ κατάτι λιγότερο του 20 και ο Bogdanovic, τον οποίο προσέχουμε εδώ κι αρκετό καιρό, καθώς πλέον έχει σταθεροποιηθεί στις καλές εμφανίσεις. Ακόμα κι έτσι όμως, ο Weems είναι πιο ..ζωτικός παίκτης για την ομάδα του και η προτίμησή μας θα πάει προς τα εκεί, παρόλο που, όπως αναφέραμε, έχασε κάποιες προπονήσεις πρόσφατα. Ασφαλώς, θα ελέγξουμε μέσα στην ημέρα, μην εμφανιστεί κανένας περίεργος σταυρός δίπλα από το όνομά του. Να πούμε τέλος ότι πάντα έχουμε στα υπόψιν μας τον Langford, όμως το γεγονός ότι δεν έφυγε ακόμη ο Farmar κι ότι έχει ...υπερβολικά χαμηλή τιμή (που πιθανότατα θα πέσει κι άλλο) κι έτσι θα μείνουν αναξιοποίητα πάρα πολλά credits τον αφήνει για λίγο ακόμα μακριά μας.

Θα πρέπει να δούμε και την τρίτη αλλαγή. Η λογική λέει Freeland στη θέση του Aldemir. Αμφίβολος ο ένας, στη χαμηλότερή του αξία ο άλλος. Όμως, απ' την άλλη, με τα 40 credits που είχαμε αφήσει στην άκρη από την προηγούμενη φορά (και δεν προτιμήσαμε Krstic αντί του Slaughter), μπορούμε να κάνουμε κάτι, που ο υποφαινόμενος το θεωρεί βασικότατο για να φτάσει κάποιος πολύ ψηλά στη βαθμολογία: να έχουμε το κορυφαίο δίδυμο στους point guards. Κοινώς, αλλαγή Greer με Mc Calebb. Έτσι, τα unspent credits μειώνονται στα 22, ενώ στην περίπτωση του Freeland θα 'χουμε αχρησιμοποίητα 60+! Στην πράξη βέβαια, αν δεν παίξει ο Aldemir, μιλάμε για παρόμοια κατάσταση, αφού τα 33 του θα μείνουν εκτός (πέραν του ότι τόσο ο Freeland, κυρίως, όσο και ο Greer είναι undervalued), όμως, εφόσον ταξίδεψε, ακόμα κι αν δεν παίξει, λογικά θα είναι έτοιμος για το επόμενο παιχνίδι (κι έτσι θα μπορέσουμε να πάρουμε τα 5 credits με το 15% που μας "χρωστάει"). Τα επιχειρήματα δεν επαρκούν, όμως αυτή είναι η έμπνευσή μας. Μέχρι το κλείσιμο των αλλαγών βέβαια μπορεί να έχουμε αλλάξει γνώμη, ειδικά αν έχει υπάρξει κάποιο νέο περί τραυματισμού/συμμετοχής και οτιδήποτε σχετικό. Το πρώτο μας μέλημα πάντως είναι να παίξει ο Gallinari.

Από εκεί και πέρα, η απόσταση από το επιθυμητό ρόστερ έχει ελαττωθεί αισθητά. Μπορεί αυτή τη στιγμή η frontline να μην είναι κάτι το εξαιρετικό, όμως δεδομένου ότι 5/6 θέσεις των guards είναι μάλλον κλεισμένες (με την τελευταία αλλαγή να είναι Gallinari->Spanoulis κι από εκεί και πέρα να παίξει το rotation), μπορούμε να στοχεύσουμε σε Freeland και Teletovic, ή Krstic (ανάλογα ποιος θα 'ναι πιο φθηνός) στις θέσεις των Pekovic και Shermandini, με τη βοήθεια και των 22 credits που έχουμε στην άκρη. Κι αν δεν μπορεί να γίνει αυτό άμεσα, αλλάζουμε Weems με Langford στη μεθεπόμενη και τακτοποιούμε την frontline στο έπακρο. 

Devotion us all

7η αγωνιστική: ζητήματα τελευταίας στιγμής

Η τελευταία ανάρτηση γράφτηκε πριν γίνουν γνωστά τα προβλήματα (ή μη) παικτών όπως ο Λάνγκφορντ και ο Ραντόσεβιτς! Κοινώς, τα πλάνα μας πρέπει να γίνουν ακόμα περισσότερα (επανέρχεται στο προσκήνιο κι αυτό που βγήκε εν τέλει ανώτερο), αλλά τα πράγματα ίσως απλοποιούνται περισσότερο, αρκεί να ξέρουμε ποιοι παίκτες τελικά θα παίξουν και ποιοι όχι. Θ' ακολουθήσει edit στη συγκεκριμένη ανάρτηση για να δούμε επιγραμματικά τις περιπτώσεις.

...
Εκεί που περιμέναμε τον Λάνγκφορντ τραυματία, έρχεται το preview από το euroleague.net για να μας πει πως ο τραυματισμός του είναι ελαφρύς κι έμεινε έξω στο παιχνίδι του σαβ/κου (έπαιξε έξι λεπτά) περισσότερο για προληπτικούς λόγους, επομένως μάλλον θ' αγωνιστεί απέναντι στην Παρτιζάν.
Σε άλλο preview, ο προπονητής της Τσιμπόνα κάνει λόγο για τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετωπίζει η ομάδα, μεταξύ των οποίων και του Ραντόσεβιτς, ο οποίος ταξίδεψε στην Τουρκία, αλλά θ' αποφασιστεί αύριο αν θ' αγωνιστεί τελικά.
Δημιουργούνται λοιπόν τέσσερα σενάρια:

1) Ν' αγωνιστούν και οι δύο κι επομένως ν' ακολουθήσουμε το αρχικό πλάνο με Σάρας, Σπανούλη και Σάτο στη θέση των Ελ-Αμίν, Μέχια, Χόκινς.
2) Ν' αγωνιστεί μόνο ο Ραντόσεβιτς, οπότε πηγαίνουμε στο δίλημμα που αναλύσαμε ενδελεχώς στις προηγούμενες αναρτήσεις.
3) Ν' αγωνιστεί μόνο ο Λάνγκφορντ κι επομένως να χρειαστεί μια αλλαγή που αναφέραμε μεταξύ σοβαρού και αστείου στη βασική ανάρτηση της εβδομάδας, ήτοι, ο Γκιστ στη θέση του Ραντόσεβιτς. Οι άλλες δύο παραμένουν Σάρας και Σπανούλης στη θέση Ελ-Αμίν και Μέχια, ενώ ο Χόκινς παραμένει στην ομάδα.
4) Να μην αγωνιστεί κανείς από τους δύο. Τότε έχουμε πρόβλημα. Η μία αλλαγή είναι σίγουρα ο Γκιστ στη θέση του Ραντόσεβιτς. Ο τρίτος παίκτης που θα προτιμήσουμε ν' αποχωρήσει μεταξύ Μέχια/Χόκινς και Ελ-Αμίν θα είναι ο τελευταίος, διότι υπάρχουν καλύτερες περιπτώσεις στον άσσο απ' ότι στο 2-3. Έτσι, καταλήγουμε σ' ένα σχετικό με το γνωστό μας δίλημμα Σάρας,Σπανούλης-ΜακΚάλεμπ,Ινγκλς, όμως σ' αυτή τη περίπτωση θα προτιμήσουμε το πρώτο δίδυμο, αφού με το δεύτερο η περιφερειακή μας γραμμή μένει αισθητά πίσω (Ρακόσεβιτς,Μέχια,Χόκινς,Ινγκλς είναι μια καλή μεν, αλλά περιορισμένων δυνατοτήτων περιφέρεια που χρειάζεται δουλειά για τη συνέχεια).

Περιμένουμε τα τελευταία νέα. Αρκετοί αμφίβολοι παίκτες αυτή την εβδομάδα, οπότε ρίξτε μια ματιά παραπάνω (βάσει και της νέας μπάρας του blog, όπου το ερωτηματικό ? δίπλα στο όνομα του παίκτη σημαίνει αμφιβολία).

Tips: η υπόθεση της τρίτης περίπτωσης

Το δίλημμα το οποίο έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε γι' αυτή την αγωνιστική μας δίνει μια καλή αφορμή για να εγκαινιάσουμε τη στήλη των γενικών συμβουλών. Αυτό είναι κάτι που θα θέλαμε να κάνουμε από πολύ πιο πριν και καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς, όμως ο αρκετά περιορισμένος χρόνος που προέκυψε ταυτόχρονα με την έναρξη της φετινής σεζόν δε μας αφήσε (ούτε μας αφήνει) πολλά περιθώρια. Γι' αυτό άλλωστε και αφαιρέθηκε η σελίδα των στατιστικών, η οποία θα μας έδινε μια πιο επιστημονική προσέγγιση στο θέμα.

Στο δια ταύτα, η πιο κλασική και συχνή περίπτωση για έναν παίκτη του fantasy είναι όταν έχει ν' αντιμετωπίσει ένα δίλημμα. Κυρίως αυτά που αφορούν δύο διαφορετικούς παίκτες για κάθε σενάριο. Με το μονό αριθμό (1-1, 3-3), τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αφού συνήθως κάποιος παίκτης θα έχει ένα έστω και πολύ ελαφρύ προβάδισμα. Τί γίνεται όμως όταν έχεις να ζυγίσεις τέσσερις παίκτες και δε φαίνεται να υπάρχει κάποια ευδιάκριτη γενική υπεροχή, όπως συμβαίνει για την )|( αυτή την εβδομάδα (ΜακΚάλεμπ, Ινγκλς - Σαν Εμετέριο, Γιασικεβίτσιους);

Μια σημαντική, όχι ασφαλώς λύση, αλλά βοήθεια για την αντιμετώπιση ενός διλήμματος είναι η επέκταση των περιπτώσεων με ένα νέο, υποθετικό, ενδεχομένως κι ανέφικτο σενάριο. Η σύγκριση τριών περιπτώσεων είναι πολύ ευκολότερο να καταλήξει σε κάποιο νικητή. Η ουσία βέβαια δεν είναι πάντοτε αυτή (αφού ο νικητής μπορεί να είναι το υποθετικό σενάριο), αλλά το ποια από τις δυο πραγματικές περιπτώσεις χωλαίνει, ή υπερισχύει, έναντι της άλλης, σε σχέση με το νέο σενάριο. Ασφαλώς, ένα "τρίλημμα" μπορεί να προκύψει ούτως ή άλλως, εξ' αρχής, οπότε μιλάμε για τρεις ξεχωριστές πραγματικές περιπτώσεις, οι οποίες θα πρέπει να συγκριθούν μεταξύ τους. Σ' αντίθετη περίπτωση, όσο εύκολο κι αν είναι ν' αντιμετωπίσεις τρεις περιπτώσεις (σε σχέση με τις δύο πάντα), καλύτερα το νέο σενάριο που θα υπάρξει να είναι ανέφικτο, ώστε να μην υπάρξει μεγαλύτερη σύγχυση και η σύγκριση να γίνει βάσει των δύο που υπάρχουν ήδη (εκτός βέβαια κι αν ανακαλυφθεί έτσι ένας τυχαίος νέος νικητής, κάτι όμως που δε συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες). Εξάλλου, αν τα σενάρια είναι πολλά τότε πολύ πιθανό να χαθεί η μπάλα, το νόημα του παιχνιδιού (το σημαντικότερο) και ίσως και πολλοί πόντοι. Ανέφικτο βέβαια δε σημαίνει να εξετάσουμε τους κορυφαίους παίκτες σε κάθε θέση που μας ενδιαφέρει, με συνολικό κόστος 100 credits παραπάνω... δε θα έχει αποτέλεσμα η σύγκριση.

Βέβαια, κάτι τέτοιο είναι δύσκολο και ενδεχομένως χρονοβόρο για να το σκεφτεί εξ' ολοκλήρου κάποιος, γι' αυτό και συνήθως πυροδοτείται σαν σκεπτικό από τις εξελίξεις. Πιο αναλυτικά, αυτή την εβδομάδα είχαμε σχεδιάσει την ομάδα χωρίς να γνωρίζουμε τον τραυματισμό του Λάνγκφορντ. Έκτοτε, προέκυψαν δύο διαφορετικές περιπτώσεις για τις οποίες δεν έχουμε καταλήξει σε συμπέρασμα. Το ανέφικτο (λόγω τραυματισμού) σενάριο του αρχικού σχεδίου θα είναι αυτό που θ' αξιοποιήσουμε ως τρίτη περίπτωση, για τη σύγκριση των άλλων δύο. Έτσι, υπάρχουν τα εξής (εξετάζονται μόνο οι παίκτες που διαφοροποιούνται):

1η περίπτωση: Σάρας, Σαν Εμετέριο, Χόκινς
2η περίπτωση: ΜακΚάλεμπ, Ίνγκλς, Χόκινς
3η περίπτωση: Σάρας, Λάνγκφορντ, Σάτο (υποθετική)

και δεν έχουμε παρά να συγκρίνουμε την τρίτη με τις άλλες δύο. Δε χρειάζεται να εξετάσουμε ενδελεχώς ξανά την κάθε περίπτωση βάσει κριτηρίων, κατά πάσα πιθανότητα μια υποκειμενική σχετικά πρόχειρη εκτίμηση αρκεί.

Όσον αφορά τη σύγκριση 1-3, που είναι και η πιο δύσκολη (λόγω όπως εξηγήσαμε παραπάνω, δύο διαφορετικών παικτών), ο Σαν Εμετέριο ναι μεν είναι red hot, όμως εξ' αρχής η κολώνα της περιφερειακής μας γραμμής ήταν ο (ή τουλάχιστον θεωρούσαμε τον) Λάνγκφορντ. Τόσο ο ένας, όσο και ο άλλος αποτελούν κορυφαίους παίκτες για τη γραμμή και σίγουρα δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη διαφορά. Έστω και για ένα κλικ όμως, δίνουμε το προβάδισμα στον παίκτη της Κίμκι, ίσως και λόγω προσωπικής συμπάθειας. Μην το υποτιμάτε, καλό είναι να ...γουστάρετε τους παίκτες σας, εκτός των άλλων θα είστε πιο ανεκτικοί μαζί τους μετά από ένα άσχημο παιχνίδι και θ' αποφύγετε έτσι πιθανές βιαστικές κινήσεις. Μεταξύ των δύο περσινών συμπαικτών, ο Χόκινς συγκεντρώνει γενικά περισσότερες πιθανότητες για ένα μεγάλο σκορ, όμως ο Σάτο είναι αρκετά πιο σταθερός. Αυτή η έλλειψη αξιοπιστίας του Χόκινς, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν του επιτρέπει να βρίσκεται στα υψηλά κλιμάκια της θέσης και το κακό είναι ότι δε φαίνεται στον ορίζοντα κάποιος προφανής λόγος για ν' αλλάξει αυτό. Αντιθέτως, η προσαρμογή σε μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός είναι από μόνη της ένα ζήτημα (είδαμε εξάλλου το χρόνο συμμετοχής του κορυφαίου πέρυσι ψηλού της διοργάνωσης, Μάριτς) κι αυτό δίνει πόντους στον Σάτο ώστε να περιμένει κάποιος ακόμη καλύτερη συνέχεια. Όχι ότι τα έχει πάει άσχημα βέβαια (τα μοναδικά του μονοψήφια είναι στο 6 και στο 8), απλά δεν έχει εντυπωσιάσει ως τώρα με κάποιο πολύ μεγάλο σκορ. Από τα παραπάνω, η τρίτη περίπτωση υπερτερεί (υποκειμενικά πάντα) της πρώτης, όχι με διαφορά, αλλά ούτε και στο νήμα.

Για τη σύγκριση 2-3, το φυσιολογικό θα ήταν να συγκρίνουμε ανά ζεύγη βάσει θέσης κι έπειτα αξίας, όμως εφόσον έχουμε ήδη αναφερθεί σε Σάτο και Χόκινς, στις θέσεις 2-3 το άλλο δίδυμο θα είναι Λάνγκφορντ - Ίνγκλς. Σαφώς και ο πρώτος υπερέχει αρκετά, όμως η περίπτωση του Άγγλου είναι ιδιαίτερη, καθώς ούτως ή άλλως τον υπολογίζουμε για μικρό χρονικό διάστημα. Ενώ λοιπόν όλες αυτές οι συγκρίσεις που κάνουμε είναι γενικές για την αξία των παικτών, κοιτώντας μακροπρόθεσμα, το συγκεκριμένο παίκτη θα πρέπει να τον εξετάσουμε για τη συγκεκριμένη και μόνο περίοδο. Σ' αυτή την περίπτωση λοιπόν, η διαφορά μεταξύ των δύο παικτών σίγουρα εξακολουθεί να υφίσταται, όμως δεν είναι χαοτική. Αν τώρα που προχωράμε στη σύγκριση Σάρας και Μπο κάτι δε σας πάει καλά, τότε βρίσκεστε σε καλό δρόμο... Την ίδια σύγκριση κάναμε και χθες, τα ίδια δίδυμα είναι και το δίλημμα της εβδομάδας, μόνο που στη θέση του Σαν Εμετέριο είναι ο Λάνγκφορντ, για τον οποίο εξηγήσαμε ότι τον θεωρούμε ένα κλικ ανώτερο. Συνεπώς, η διαφορά των δύο βασικών περιπτώσεων σε σχέση με την τρίτη (η σύγκριση Σάτο-Χόκινς είναι κοινή), παραμένει εντελώς ίδια! Γι' αυτό και θ' αλλάξουμε τα δίδυμα για τη σύγκριση 2-3 κι έτσι θα έχουμε Λάνγκφορντ-Χόκινς και Σάτο-Ίνγκλς. Η συνολική αξία βέβαια παραμένει η ίδια, όμως μια παραπάνω οπτική γωνία είναι καλοδεχούμενη. Από εδώ φαίνεται καλύτερα η αρκετή γενική διαφορά ποιότητας στη γραμμή 2-3, κάτι που μάλλον δεν αντισταθμίζεται από τη (πιο μικρή) διαφορά ΜακΚάλεμπ - Σάρας. Γυρνώντας στο βασικό δίλημμα, αν το καλοσκεφτούμε, η διαφορά Σαν Εμετέριο - Ινγκλς είναι, θεωρητικά, μεγαλύτερη αυτής των πλέι μέικερ. Αυτό όμως ως μια υποκειμενική, σχετικά πρόχειρη εκτίμηση κι όχι με ανάλυση των κριτηρίων που κάναμε χθες και δίνουν Χ.

Πρακτικά, δεν καταφέραμε και πολλά (ίσως και λόγω του συγκεκριμένου υποθετικού σεναρίου, το οποίο κι επικρατεί). Διαπιστώσαμε μόνο τη θεωρητική ανωτερότητα του πρώτου σεναρίου (κάτι που θα μπορούσε να γίνει ούτως ή άλλως). Όπως επίσης ότι το αρχικό σενάριο επικρατεί των άλλων, αλλά αυτό τώρα λίγη σημασία έχει. Αξίζουν τόσες σκέψεις για μία μόνο επιλογή; Τις πρώτες, ή έστω την πρώτη φορά, πιθανώς. Από εκεί και πέρα, δημιουργείται η εμπειρία και τέτοια ζητήματα λύνονται εξ' αρχής με υποκειμενικές εκτιμήσεις. Βέβαια, τις τελευταίες αγωνιστικές κι όταν πιθανόν να παίζονται πολλά, ακόμα κι ένα απλό + που θα φανεί κάπου μπορεί να κάνει τη διαφορά. Προς το παρόν, προβληματιστείτε ελεύθερα...

7η αγωνιστική: δίλημμα κομβικής σημασίας

Καλησπέρα devotion-ίτες και devotion-ίτισσες!

Φαίνεται πως στρώνουν σιγά σιγά τα πράγματα, αν και η χρονιά εξακολουθεί να παραμένει ιδιαιτέρως περίεργη. Διάβαζα το νέο ποστ απ' το blog του υπεύθυνου του παιχνιδιού (Javier Gancedo), o οποίος "διαμαρτύρεται" έντονα για τις πέντε πρώτες αγωνιστικές και στο ...δικό του παιχνίδι έχει καταφέρει να βρίσκεται στη θέση 8.000+ αυτή τη στιγμή. Δεν είμαστε εμείς οι τρελοί του χωριού δηλαδή, ο γιαλός είναι στραβός, αλλά πλέον το θέμα είναι ότι τα πράγματα δύσκολα διορθώνονται για κάτι πολύ καλό. Όπως και να 'χει, υπάρχει η χαρά του παιχνιδιού κι εφόσον σημειώνονται γενικά καλές επιδόσεις από τους παίκτες (μας) τότε θα έχουμε κι ευχάριστη γεύση.

Πάμε στα της ομάδας μας. Θα ξεκινήσουμε άλλη μια φορά από τους ψηλούς, οι οποίοι πλέον έχουν ριζώσει για τα καλά. Λαβρίνοβιτς και Μπατίστ μας δικαίωσαν στο έπακρο (καιρός ήταν για τον Κσιστόφ) και παραμένουν φθηνοί για να τους αγοράσει κάποιος. Ο Ραντόσεβιτς συνεχίζει εξαιρετικά, ενώ ο μόνος που είχε κακή εμφάνιση (κάτι όχι απρόβλεπτο) ήταν ο Μπουρούσης, απέναντι σε τρεις πολύ καλούς ψηλούς της Ρεάλ. Πλέον είναι αρκετά φθηνός για να πωληθεί (όχι ότι υπάρχει λόγος), έχοντας χάσει περί τα 20 credits τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές. Ακολουθεί εύκολο παιχνίδι με την Μπάμπεργκ και σε κάτι τέτοια είναι ακόμη πιο εύκολο να κάνει μεγάλο σκορ σε μικρό χρονικό διάστημα. Από αυτούς που ...δεν έχουμε, ο Μπάρατς έκανε νέο limit up και μας ανανέωσε το ενδιαφέρον, ενώ ο Γκιστ της Παρτιζάν εξακολουθεί να δίνει πόντους και credits, όμως ελπίζουμε πως μέσα στην Κίμκι δε θα τα καταφέρει το ίδιο καλά. Μια σκέψη που πέρασε από το μυαλό είναι να τον πάρουμε στη θέση του Ραντόσεβιτς για μία και μόνο αγωνιστική, μιας και ο Κροάτης έχει ένα ακόμη πιο δύσκολο ματς μέσα στην Ουλκέρ. Εφόσον όμως δεν είναι κι επιτακτική ανάγκη, θα μείνουμε ως έχουμε.

Από εκεί και πέρα το πλάνο ήταν το εξής. Σαφώς και ο στόχος μας είναι η απόκτηση ενός εκ των Διαμαντίδη, ΜακΚάλεμπ, όμως ξαφνικά παρουσιάστηκε και ο Σάρας, ο οποίος τα πήγε περίφημα στο πρόσφατο παιχνίδι κι εφόσον τα credits δεν περισσεύουν, μάλλον θα κινηθούμε προς τα εκεί. Ο παίκτης που θ' αντικαταστήσει είναι ο συμπαίκτης του, Καλίντ Ελ Αμίν, ο οποίος εκτέλεσε το καθήκον του. Ο πρώτος στόχος της εβδομάδας είναι ο Σπανούλης ο οποίος βρίσκεται σε αρκετά χαμηλή τιμή, μετά από δύο μέτρια παιχνίδια (στη Ρώμη ξεκίνησε εντυπωσιακά, αλλά έτυχε και δε συνέχισε στο υπόλοιπο του αγώνα ανάλογα, ενώ στη Μαδρίτη ήταν πολύ κακός) κι έτσι πρόκειται για καλή ευκαιρία. Έτσι βέβαια έχουμε τρεις παίκτες από την ίδια ομάδα, όμως αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, ειδικά όταν είναι οι πρώτοι τρεις (σε σκορ) της ομάδας, αυτή προέρχεται από ένα άσχημο παιχνίδι κι επίσης, αντιμετωπίζει εντός μια εύκολη, θεωρητικά τουλάχιστον, ομάδα, απ' την οποία επιζητά κι εκδίκηση. Ξαναλέμε βέβαια πως γενικότερα δεν είναι τόσο άσχημο (να θυμίσουμε πιθανές τριάδες Παναθηναϊκού, ή Σιένας τις περασμένες σεζόν και πολύ περισσότερο της Μακάμπι - μέχρι και 4άδα εκεί - την πρώτη χρονιά του παιχνιδιού - 2004/05). Ο Σπανούλης θα πάρει τη θέση του Μέχια, ο οποίος έχει δύο συνεχόμενες καλές παρουσίες και δύσκολο ματς στη Βαρκελώνη (χωρίς τους βασικούς της περιφερειακούς βέβαια). Αντιθέτως, ο Χόκινς έχει δύο κακές παρουσίες και βάσει αξίας και πρόσφατης προηγούμενης παρουσίας (σκορ 24 και 21), ίσως ήρθε η ώρα να ανέβει ξανά. Κι αυτός βέβαια έχει δύσκολο ματς, μέσα στην Ολύμπια και είναι ο τρίτος παίκτης που ...μένει να φύγει μιας και οι άλλοι είναι αμετακίνητοι για την ώρα. Η πρώτη επιλογή θα ήταν ο Σισκάουσκας (ή ο Ναβάρο, αν έπαιζε), όμως τελικά είναι προτιμότερος ο Σάτο, για πολλούς λόγους: ο Λιθουανός είναι ανέτοιμος, πιθανότατα θα χάσει credits ακόμα κι αν κάνει καλό παιχνίδι, ενώ πολύ πιθανό να μη συνεχίσει στο TOP 16 κι έτσι να υπάρξει ανάγκη για μια αλλαγή (ακόμη χειρότερα αν φτάσει πχ τα 40 credits). Απ' την άλλη ο Σάτο δεν εντυπωσιάζει, όμως δίνει σταθερά σκορ και προτιμάται ελαφρώς από τον Χόκινς. Βέβαια, η ιδιαιτερότητα του ματς φέρνει τον Σισκάουσκας προ των ...ευθυνών του και αν μιλήσει η κλάση του τότε όλη αυτή η λογική πάει περίπατο.

Όμως, ο τραυματισμός του Λάνγκφορντ το σαβ/κο μας αλλάζει τα σχέδια. Δεν ξέρουμε αν χάσει σίγουρα το ματς της Τετάρτης, στο παιχνίδι όμως έχει σταυρό, επομένως θα πρέπει να σκεφτούμε για την ώρα χωρίς αυτόν. Η φυσιολογική εξέλιξη θα είναι να παραμείνει ο Χόκινς στην ομάδα, ο Σάτο να μην αποκτηθεί και ν' αντικαταστήσουμε τον Αμερικανό. Υπάρχουν δύο επιλογές, βάσει credits, ο Σαν Εμετέριο και ο Γκόρντον. Θα προτιμήσουμε τον καυτό Ισπανό, ειδικά τώρα που υπήρξε αλλαγή προπονητή στην ΤΣΣΚΑ κι ενδεχομένως να υπάρξει κάποια αλλαγή ρόλων (στη Βαλτική Λίγκα ο Χόλντεν αγωνίστηκε 35 λεπτά και ο Γκόρντον έκανε ένα κακό παιχνίδι). Εξάλλου, ο Εμετέριο υποδέχεται την Πρόκομ και ο Γκόρντον τον Παναθηναϊκό...

Απ' την άλλη όμως, θα μπορούσαμε ν' αποκτήσουμε κάποιον φθηνό περιφερειακό (εξάλλου με τον Σπανούλη έχουμε ήδη ενισχύσει τη γραμμή 2-3) και να κινηθούμε για ΜακΚάλεμπ στον 1, αντί του Σάρας. Ο περιφερειακός αυτός θα μπορούσε να είναι είτε ο Καουκένας, περίπτωση όμως που απορρίπτεται, γιατί έτσι θα είχαμε έξι παίκτες από δύο μόλις ομάδες, ο Λάνγκτον, ο οποίος πιθανώς να συνέλθει τώρα χωρίς τον Βουγιόσεβιτς, αλλά θα πρέπει να δώσει δείγματα πρώτα και ο Ιγκλς της Μπαρτσελόνα, ο οποίος αποκτήθηκε για ν' αναπληρώσει τα τεράστια περιφερειακά κενά ελλείψει Μπαζίλε, Ναβάρο και Μάικλ. Μέχρι τώρα τα έχει πάει αρκετά καλά. Ουσιαστικά έρχεται σε ...αντιδιαστολή με τον Σάρας, ο οποίος επίσης είναι φρέσκος, με δύο ματς, ένα πρώτο κακό κι ένα αρκετά καλό δεύτερο. Ο Ιγκλς όμως έχει πιο εύκολο αγώνα εντός με τη Σολέ, ενώ ο Σάρας πάει στη Σιένα. Σαφώς και ο Λιθουανός έχει μεγαλύτερο potential, όμως είμαστε κατάτι λιγότερο σίγουροι ότι είναι έτοιμος για σταθερά καλά σκορ σε σχέση με τον Άγγλο, αυτή τη στιγμή (και λόγω εσωτερικού ανταγωνισμού στη θέση τους). Αντιμέτωπος του Σάρας θα είναι ο ΜακΚάλεμπ, ο οποίος παρουσιάζει παρομοιώδη σταθερότητα, αλλά το παιχνίδι που έρχεται ίσως να μην είναι τόσο εύκολο για τον ίδιο, αφού θα βρεθεί αντιμέτωπος με Σάρας και Ελ Αμίν, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν φθορά μέσω της αμυντικής προσήλωσης που (δεν έχουν, αλλά) απαιτούν. Για τον Σαν Εμετέριο τα έχουμε πει, βρίσκεται σε δαιμονιώδη κατάσταση και τώρα έχει φαινομενικά εύκολο ματς. Στο προηγούμενο ανάλογο βέβαια έκανε τη μοναδική του κακή εμφάνιση μέσα στη χρονιά. Γενικότερα ζει για τα δύσκολα ματς, οπότε το εύκολο ίσως να μην είναι το καλύτερο δυνατό για το συγκεκριμένο.

Για να τα δούμε και με αριθμούς, Σάρας και Σαν Εμετέριο αθροίζουν σκορ 26,1 και αξία 104,3, ενώ ο Μπο και ο Ιγκλς 26,9 και 101,8. Τα +2,5 credits του δεύτερου σενάριου δεν είναι πολλά, αλλά σε κάτι τόσο ισορροπημένο όλα θα παίξουν το ρόλο τους. Όσον αφορά τα credits που μπορούν να κερδηθούν ο Ιγκλς είναι αυτός που έχει μια μικρή τάση για άνοδο, αλλά τόσο αυτός, όσο και ο Σάρας είναι ιδιαιτέρως ευμετάβλητοι εφόσον έχουν δώσει μόνο δυο παιχνίδια. Σε καθαρά αγωνιστική αξία υπερτερεί σαφώς η ομάδα του Γιασικεβίτσιους, όπως και στο κριτήριο για "ανάγκη αλλαγής", αφού ο Ιγκλς κάποια στιγμή σίγουρα θ' αποχωρήσει από την ομάδα (όσο φοβερά και να τα πάει, Ναβάρο και Μάικλ θα επιστρέψουν και σύντομα μάλιστα), ενώ ο Σάρας ίσως εξελιχθεί σε κορυφαία περίπτωση pg. Αυτό συμβαδίζει και με το γενικότερο status της ομάδας. Στο πρώτο σενάριο υπάρχει πολύ ισχυρή γραμμή στο 2-3 (που να είχαμε και Λάνγκφορντ στη θέση του Χόκινς), η οποία φαίνεται αρκετά πιο αποδυναμωμένη παρόντος του Ιγκλς, όμως έτσι η γραμμή στο 1 είναι ίσως η κορυφαία. Η εμπειρία λέει πως εφόσον έχεις τους καλύτερους pg, τότε είναι δεδομένο ότι θα πας πολύ καλά (οι δύο κορυφαίοι στη θέση 2-3 για παράδειγμα συνήθως δεν έχουν τόσο μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους).Τέλος, βάσει του αγώνα που ακολουθεί, υπερτερεί το δεύτερο σενάριο.


Θα πρέπει να δούμε βέβαια κατά πόσο είναι δεδομένη η απουσία τόσο του Λάνγκφορντ, όσο και του Ναβάρο. Μέχρι τότε, θα στύψουμε κι άλλο το μυαλό μας, αλλά αυτή τη στιγμή ισχνό προβάδισμα έχει η περίπτωση του Μπο και του Τζο...


ΥΓ. 1 Κάτι γίνεται με τη διαμόρφωση του blog κι εμφανίζονται μόνο οι 3 πιο πρόσφατες αναρτήσεις, τόσο γενικά, όσο και συγκεκριμένα (tags, μήνα κλπ). Δεν είναι δική μας παρέμβαση, είναι κάτι μέσα από το blogger, ή το layout, ελπίζουμε να διορθωθεί σύντομα.

ΥΓ. 2 Να σημειώσουμε από τώρα πως για την 9η αγωνιστική υπάρχει ματς τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου (Σαρλερουά - Ολυμπιακός), συνεπώς η προθεσμία για τις αλλαγές τότε θα εκπνεύσει πολύ σύντομα. Δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης από το να μην προλάβεις να κάνεις τις αλλαγές σου (βέβαια όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος εν τέλει).