Σεναρίων το ανάγνωσμα

Η 16η αγωνιστική του παιχνιδιού ήταν μια από τις παραγωγικότερες στην ενδεκάχρονη ιστορία του, με τα σκορ να εκτινάσσονται στα ύψη, όπως μαρτυρά εξάλλου και η καλύτερη επίδοση της εβδομάδας, οι 290 πόντοι, που αποτελούν και το υψηλότερο σκορ που έχει σημειωθεί ποτέ σε μία αγωνιστική στο fantasy. Ακόμα και για μια ομάδα όπως αυτή τη blog, η οποία απέχει πολύ από τις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, οι 200 και πλέον πόντοι που συγκέντρωσε αυτή την εβδομάδα, δεν την ωφέλησαν παρά ελάχιστα στη γενική κατάταξη, κάτι που βέβαια είναι πρωτόγνωρο, για μια τέτοια επίδοση.

Έτσι, το σερί των αγωνιστικών με μεγάλα σκορ συνεχίστηκε για τρίτη εβδομάδα και είναι λογικό αυτό κάποια στιγμή να σταματήσει, ενδεχομένως μάλιστα και αρκετά απότομα, αν και παραδοσιακά, οι αγωνιστικές κοντά στην ...Τσικνοπέμπτη είναι από τις πλέον προσοδοφόρες. Αυτή που ακολουθεί πάντως, ίσως αποτελέσει εξαίρεση, καθώς εμπεριέχει πολλές δύσκολες και κρίσιμες αποφάσεις για την κατάρτιση του καλύτερου δυνατού ρόστερ. Θεωρώ ότι σε αντίθεση με τις πρόσφατες αγωνιστικές, αυτή την εβδομάδα οι ακριβότεροι παίκτες θα διαχωριστούν σε θετικούς και αρνητικούς πρωταγωνιστές και τα σκορ των ομάδων στο παιχνίδι θα έχουν μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους, βάσει του πόσο καλές αποδείχθηκαν οι επιλογές τους.

Για την ομάδα, τα πράγματα περιπλέχθηκαν μετά την απομάκρυνση του περιφερειακού διδύμου της ΤΣΣΚΑ. Μπορεί συνολικά οι αλλαγές της προηγούμενης αγωνιστικής να την ωφέλησαν σε σκορ (γιατί εκτός των άλλων ο Κοσέρ που αποχώρησε, δεν αγωνίστηκε), ωστόσο, διαμόρφωσαν ένα ρόστερ που δεν είναι απόλυτα έτοιμο για τις τρεις αλλαγές που έχει στη διάθεσή της για τη νέα εβδομάδα. Η αλήθεια είναι ότι στο ιδανικό σενάριο, χρειάζεται περισσότερες κι αυτή είναι μια παράλειψη που δεν εξέτασα όσο θα έπρεπε την προηγούμενη αγωνιστική.

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να είμαι αρκετά επιλεκτικός στις κινήσεις μου. Με μια πρώτη ματιά, ξέρω ότι σίγουρα πρέπει να φύγει ο Γκάουντλακ που παίζει μέσα στην Εφές, ενώ δεύτερος σε πρόθεση ...αποχώρησης έρχεται ο Χάκετ, που αγωνίζεται μέσα στην ΤΣΣΚΑ. Τα πράγματα στους ψηλούς είναι αρκετά περίπλοκα και μόνο ο Τόμιτς μπορεί να θεωρηθεί δεδομένος, ενώ και στους point guards, μια αλλαγή του Πάργκο με τον Τεόντοσιτς δεν θα ήταν άσχημη. Ας τα δούμε αναλυτικά όμως.

Ξεκινώντας από την τελευταία περίπτωση, ο Τεόντοσιτς τα πήγε περίφημα στο ΣΕΦ και έχει να δώσει εύκολο παιχνίδι απέναντι στην Μιλάνο. Θα μπορούσε κάλλιστα λοιπόν να επιστρέψει στην ομάδα και να σχηματιστεί και πάλι το ιδανικότερο δίδυμο point guards. Αυτή η κίνηση όμως απαιτεί αρκετά κρέντιτς, τα οποία δεν διαθέτει η ομάδα, ενώ είναι και δύσκολο να τα αποκτήσει, αν θέλει να πραγματοποιήσει σοβαρές αλλαγές στην περιφέρεια. Επομένως, ο Πάργκο παραμένει στην ομάδα και το γεγονός ότι η Μακάμπι υποδέχεται την Άλμπα είναι μια ευτυχής συγκυρία, καθώς ο Αμερικανός παρουσιάζεται καλύτερος εντός έδρας και μέχρι στιγμής, στο TOP 16, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον Τεόντοσιτς, λαμβάνοντας υπόψη τα αντίστοιχα ματς. 

Στην περιφέρεια, οι περιπτώσεις που μου γεμίζουν το μάτι είναι ελάχιστες. Τον Ντε Κολό τον θεωρώ αρκετά ακριβό μετά την επιστροφή του Γουίμς και προτιμώ τον Σμιθ, ο οποίος φαίνεται να επανήρθε πλήρως μετά από ένα μουδιασμένο ξεκίνημα στο TOP 16. Ο φόργουορντ της Μακάμπι θα είναι ο παίκτης που θα αντικαταστήσει τον Γκάουντλακ, που μάλλον απογοήτευσε απέναντι στην Λαμποράλ. Όσο για τον Χάκετ, ο ιδανικότερος αντικαταστάτης φαίνεται να είναι ο Άντερσον, που επιστρέφει στα εντός έδρας ματς, όπου δίνει σαφώς υψηλότερα σκορ απ' ότι εκτός έδρας, αν και απέναντί του έχει τη Ρεάλ, με τον Ρούντυ στη σύνθεσή της (στο αντίστοιχο ματς της regular season δεν είχε αγωνιστεί). Αυτή η κίνηση βέβαια θα πρέπει να συμβαδίζει και με τις αλλαγές στους ψηλούς.

Η πιο εύκολη περίπτωση (πέραν του Τόμιτς που παραμένει χωρίς σκέψη) είναι αυτή του Μπατίστα, λόγω κρέντιτς, αλλά και έδρας. Ακόμα κι ένα κακό ματς δεν θα πληγώσει πολύ την ομάδα, τουλάχιστον όχι τόσο όσο αν συμβεί κάτι ανάλογο από τον Μαριάνοβιτς ή τον ΜακΛίν. Εξάλλου, μετά την απόκτηση του Σμιθ, πρέπει να εξοικονομηθούν κρέντιτς κι έτσι η αντικατάσταση του Μπατίστα με μια πιο μέτρια λύση δεν ωφελεί την ομάδα. Ο Ουρουγουανός μένει λοιπόν.

Από εκεί και πέρα, αυτός που φαίνεται να αποτελεί μεγαλύτερο ρίσκο είναι ο ΜακΛίν, ο οποίος διανύει περίοδο μίνι ντεφορμαρίσματος και έχει να παίξει μέσα στην Μακάμπι, με τους Σχορτσανίτη, Τάιους, Ραντλ και Σμιθ να καραδοκούν. Τα νούμερά του σε ρημπάουντ και κερδισμένα φάουλ είναι αρκετά πεσμένα στο TOP 16 και δεν θα προκαλέσει έκπληξη αν δώσει ένα ακόμα μονοψήφιο σκορ. Από την άλλη, ο Μαριάνοβιτς διέπρεψε στα δύο συνεχόμενα εντός έδρας παιχνίδια που έδωσε, επομένως, δείχνει τουλάχιστον ότι βρίσκεται σε καλή αγωνιστική κατάσταση, αν και το ρίσκο με το συγκεκριμένο παίκτη βρίσκεται στην πολύ υψηλή τιμή του. Μια τιμή που μπορεί να διευκολύνει κατά πολύ τις κινήσεις.

Αν είναι να φύγουν ο Χάκετ και ο ΜακΛίν, θα πρέπει από την αλλαγή του δεύτερου να εξοικονομήσω πάνω από 12 κρέντιτς, λόγω Σμιθ. Ο μόνος ψηλός που συγκεντρώνει αρκετό ενδιαφέρον σε ένα τέτοιο σενάριο είναι ο Γιανκούνας, ο οποίος εντός έδρας έχει σημειώσει μερικά πολύ αξιόλογα σκορ. Ωστόσο, το να αποκτήσω δύο παίκτες της Ζαλγκίρις ενόψει Ρεάλ, δεν θα έλεγα πως με ενθουσιάζει κιόλας, ούτε το γεγονός να έχω ταυτόχρονα στη γραμμή των ψηλών Γιανκούνας και Μπατίστα, δύο παίκτες δηλαδή που δεν μπορούν να εγγυηθούν μεγάλο σκορ.

Μια απλή παραλλαγή, είναι να διατηρήσω τις αλλαγές στην περιφέρεια ως έχουν και αντί για τον ΜακΛίν να πουλήσω τον Μαριάνοβιτς, αποκτώντας τον Παραχούσκι που βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση. Καθόλου άσχημα, εκτός από το γεγονός ότι μένει ο ΜακΛίν στην ομάδα, παίκτης που εμπεριέχει ρίσκο, όχι μόνο ενόψει Μακάμπι, αλλά και ενόψει Μπαρτσελόνα, που είναι ο μεθεπόμενος αντίπαλος της Άλμπα και μάλιστα και αυτός εκτός έδρας. 

Μια δεύτερη παραλλαγή είναι να πουλήσω ΜακΛίν για Παραχούσκι και αντί για τον Άντερσον, να φέρω έναν παίκτη σαν τον Κοσέρ στη θέση του Χάκετ. Κάτι τέτοιο όμως δεν με ενθουσιάζει περισσότερο από τα άλλα σενάρια, γιατί είναι πισωγύρισμα, όταν μόλις πριν μια εβδομάδα κατάφερα να αποχωριστώ τον Γάλλο.

Υπάρχει βέβαια και ένα τέταρτο σενάριο, με το οποίο αποχωρίζομαι και τους δύο ψηλούς και παραμένει ο Χάκετ για άλλη μία εβδομάδα στην ομάδα. Ο Άντερσον δεν έρχεται ποτέ, ενώ ο Παραχούσκι φέρνει μαζί του και τον συμπαίκτη του, Τόμπκινς, ο οποίος βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν εξακολουθεί να αποτελεί ρίσκο, λόγω της ευκολίας με την οποία υποπίπτει σε φάουλ, ωστόσο η κίνηση αυτή κερδίζει πόντους σε ορίζοντα δύο αγωνιστικών, καθώς το δίδυμο ψηλών της Νίζνι μετά τον Ολυμπιακό υποδέχεται την Μιλάνο, τη στιγμή που ο Μαριάνοβιτς μετά τον Παναθηναϊκό, ταξιδεύει στην Μαδρίτη για να αντιμετωπίσει την Ρεάλ, ενώ ο ΜακΛίν μετά την Μακάμπι, παίζει μέσα στην Μπαρτσελόνα, όπως αναφέρθηκε. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν, περιορίζω σημαντικά την ανάγκη για πολλές αλλαγές την επόμενη αγωνιστική, κάτι που δεν έκανα γι' αυτή που ακολουθεί.

Το τελευταίο είναι και το πιθανότερο σενάριο, ωστόσο κανένα από τα άλλα τρία δεν έχει αποκλειστεί εντελώς, επομένως μπορεί να υπάρξει αλλαγή σχεδίων μέχρι και την τελευταία στιγμή. Φυσικά, για κάτι τέτοιο θα ενημερωθείτε μέσω facebook και twitter. Μέχρι νεωτέρας λοιπόν, το ρόστερ της ομάδας ενόψει της 17ης αγωνιστικής του παιχνιδιού, θα είναι:

Ρότσεστι
Πάργκο
Σμιθ
Μπιέλιτσα
Φερνάντεζ
Χάκετ
Τόμιτς
Παραχούσκι
Τόμπκινς
Μπατίστα


Devotion.

Τσικνο-devotion

Λίγο πιο πανηγυρική η σημερινή μέρα, καθώς είναι Τσικνοπέμπτη και ελπίζουμε αυτό το ...εορταστικό κλίμα να μεταφερθεί και στο Fantasy! Όσοι προλάβατε να κάνετε λογικές αλλαγές πριν πέσετε με τα μούτρα στο φαγητό ίσως είστε τυχεροί, διαφορετικά μάλλον θα επιστρατεύσετε πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο τα ένστικτα του ...κρασιού για να πραγματοποιήσετε τις τρεις αλλαγές σας. Όχι ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό βέβαια, καμιά φορά τέτοιες εμπνεύσεις αποδεικνύονται καλύτερες επιλογές.

Στα της ομάδας, υπήρξε μια σχετική πρόοδος την προηγούμενη αγωνιστική, αφού μπήκε για πρώτη φορά φέτος στην πρώτη χιλιάδα, στη θέση 911. Το σημαντικό βέβαια νείναι να συνεχιστεί αυτή η πρόοδος, καθώς έχουν υπάρξει πολλές μεταπτώσεις τους τελευταίους δύο μήνες. Γι' αυτό και χρειάζονται προσεκτικές επιλογές σε μια αγωνιστική που παίζουν δυνατά πολλά διλήμματα, σε κάθε θέση.

Στους point guards, Rodriguez και Dentmon παίζουν μεταξύ τους και σαφώς το δύσκολο έργο το έχει ο δεύτερος που θα βρεθεί στην έδρα της Ρεάλ. Στο ματς του πρώτου γύρου είχε κάνει διψήφιο σκορ, με περισσότερους πόντους από το Index Rating του. Δεν είναι και το καλύτερο δυνατό timing, αλλά δεν είναι ούτε και για τον Diamantidis, που θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Ολυμπιακό, στον, αν δεν κάνω λάθος, πρώτο εμφύλιο των αιωνίων επί Euroleague Fantasy Challenge. Οπότε, αν υπάρξει αντικαταστάτης του Dentmon, αυτός θα είναι ο Arroyo, που τα πάει περίφημα μέχρι στιγμής στο TOP 16, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν με ενθουσιάζει αυτή η αλλαγή, καθώς, εκτός των άλλων, προτιμώ να διατηρώ τη γραμμή των δύο καλύτερων point guards άθικτη.

Στην περιφέρεια τα πράγματα είναι αρκετά περίπλοκα, με τον Spanoulis πάντως να αποτελεί την προφανή επιλογή για να φύγει και τον Bogdan Bogdanovic να μείνει. Αν βρισκόμασταν πιο κοντά στο τέλος του παιχνιδιού, χωρίς να υπάρχουν πολλά περιθώρια, ο πρώτος που θα κρατούσα θα ήταν ο Spanoulis, για να διαφοποιηθεί η ομάδα από όλες τις υπόλοιπες που θα τον έχουν πουλήσει, αλλά για την ώρα δεν έχω τη διάθεση να πάρω αυτό το ρίσκο. Όσο για τον πιτσιρικά Σέρβο, συνεχίζει να κάνει παπάδες στο TOP 16 και εντός έδρας με την Γαλατασαράι φαίνεται πως είναι άλλη μια ευκαιρία να δώσει ένα σκορ στο 20.

Αυτοί που θέλω να επιστρέψουν στην ομάδα είναι οι Langford και Delaney, που δίνουν δύο συνεχόμενα εντός έδρας παιχνίδια. Ο πρώτος βέβαια έχει πιο δύσκολες αναμετρήσεις μπροστά του, αλλά αυτό δεν αρκεί για να μην αγοράσω τον πιο ακριβό παίκτη του Fantasy αυτή τη στιγμή. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, θα πρέπει να αποφασίσω ποιος εκ των Fernandez και Bojan Bogdanovic θα αποχωρήσει. Ο Rudy μπαίνει στη διαδικασία αυτή καθώς έχει ένα εύκολο μάλλον ματς με την Ζαλγκίρις, άρα δεν είναι απαραίτητο να γκαζώσει. Έχει υπέρ του πάντως ότι στην Regular Season και στα δύο ματς με τους Λιθουανούς τα πήγε περίφημα, ενώ οι τραυματισμοί των Carroll και Draper του εγγυώνται μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Επομένως, αναγκαστικά θα πουλήσω τον Κροάτη δικαιολογώντας λίγο περισσότερο την επιλογή μου αυτή με το σκεπτικό ότι θα μπορούσα να είχα διαλέξει είτε τον Bjelica, είτε τον Preldzic και ούτε και απέναντι στην Εφές θα είχα πάρει εύκολη απόφαση μεταξύ των τριών. Αν δεν τον ξεχωρίζω μεταξύ των συμπαικτών του λοιπόν, γιατί να τον προτιμήσω αντί του Fernandez;

Στους ψηλούς μετά τον Krstic που πρέπει να υπάρχει σε κάθε ομάδα, σίγουρος θεωρείται και ο Caner-Medley μετά τη μεγάλη του εμφάνιση με τον Παναθηναϊκό. Οπότε για να έρθει ο Mirotic, που παίζει εντός με Ζαλγκίρις και μετά πάλι εντός με Παρτιζάν, πρέπει να φύγει ένας εκ των Lasme και Erceg. Τον πρώτο εξακολουθώ να τον πιστεύω πολύ, παρότι ο εμφύλιος κρύβει παγίδες και ελπίζω απλά να μην κάνει πάλι ανόητα φάουλ, ώστε να διατηρηθεί για πολλή ώρα στο παρκέ. Αν ήταν άλλος αντί του Lasme πάντως, πιθανότατα να κρατούσα Erceg, καθώς η έως τώρα παρουσία του στο TOP 16 δείχνει ότι το -3 με την ΤΣΣΚΑ ήταν μάλλον μια κακή παρένθεση.

Το ρόστερ ενόψει της 17ης αγωνιστικής λοιπόν θα είναι:

Rodriguez
Dentmon
Langford
Fernandez
Delaney
Bogdanovic
Mirotic
Caner-Medley
Krstic
Lasme


Καλή τσικνο-devotion!

Game 17 - It's still TOP 16

Πότε πέρασαν κιόλας δύο εβδομάδες... Οι φετινοί ρυθμοί της Euroleague είναι εξοντωτικοί (για εμάς τους χρήστες του Fantasy Challenge, οι παίκτες έχουν συνηθίσει) και ήδη έχουμε ζήσει 16 ολόκληρες αγωνιστικές. Μέχρι πρόπερσι κάτι τέτοιο θα σήμαινε τη λήξη του παιχνιδιού. Φέτος όμως, είμαστε στην καρδιά του TOP 16 και το παιχνίδι έχει ακόμα πάρα πολλά να δώσει! Όσο για την ομάδα του blog, ελπίζω να συνεχιστεί το καλό momentum που έφτιαξε τελευταία, αφού πλέον βρίσκεται ελάχιστες θέσεις μακριά από τις πρώτες 3000 του παιχνιδιού. Σαφώς αυτό μόνο κατόρθωμα δεν είναι, αλλά από το μέσο όρο της (155,3), φαίνεται ότι ο ανταγωνισμός φέτος, ειδικά στην Ελλάδα, έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Σε άλλες χρονιές η θέση μιας τέτοιας ομάδας θα ήταν αρκετά ψηλότερα. Όπως και να 'χει, υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμα για να σώσουμε την παρτίδα και ξεκινάμε ευθύς αμέσως από την 17η αγωνιστική που έχουμε μπροστά μας.

Η πρώτη και δεδομένη αλλαγή που θα γίνει είναι η αντικατάσταση του Khryapa από τον James. Πέρα από τον τραυματισμό του, μετά και την επιστροφή του Erceg, θα πάψει να βγαίνει μόνο για μερικές ανάσες από το παρκέ, ενώ η απόδοσή του μέσα στη Μαδρίτη έδειξε ότι τελικά η πολύ καλή του φόρμα κράτησε λίγο. Με αυτά τα δεδομένα θα ήταν ούτως ή άλλως ακριβός κι εφόσον μάλιστα είναι τραυματίας, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να παραμείνει. Στη θέση του επιστρέφει ο James, μετά από ένα κακό, για τα δεδομένα του, παιχνίδι μέσα στην Μπεσίκτας, όπου πάλι αντιμετώπισε πρόβλημα με φάουλ. Ωστόσο, αυτό το 9 ήταν το μοναδικό του μονοψήφιο σκορ εδώ και πολλούς μήνες και παρότι η Μακάμπι υποδέχεται την Μπαρτσελόνα, περιμένω να επιστρέψει στα πολύ καλά σκορ. Εξάλλου, πρόκειται για ματς που θα παλέψουν με νύχια και με δόντια οι γηπεδούχοι.

Από εκεί και πέρα δεν προκύπτει κάποια ξεκάθαρη αλλαγή, πλην της ανάγκης αντικατάστασης του Shermadini που στα τελευταία ματς έχει επιστρέψει στα επίπεδα Μακάμπι στην αρχή της σεζόν. Αλλά εδώ πιθανώς να χρειαστούν credits, οπότε ας τα πάρουμε απ' την αρχή τα πράγματα.

Στους point guards αργήσαμε, αλλά δικαιωθήκαμε. Ο Diamantidis μετά τους τραυματισμούς του επέστρεψε ...δημήτρερος και δεν έχει αφήσει ματς χωρίς πολύ δυνατό rkg, ενώ ο McCalebb, αν και ακόμα δεν είναι ο παίκτης που έχουμε καμαρώσει κατά καιρούς, μπορεί και δίνει συνεχώς όλο και μεγαλύτερα σκορ κι αυτό κάθε άλλο παρά με βάζει σε σκέψεις να τον αντικαταστήσω. Δεν υπάρχει λόγος, τη στιγμή που ο Farmar είναι μεν καλός, αλλά δεν εντυπωσιάζει και ο Brown έχει ξεμείνει κάπου στα 85 credits κι επίσης δεν εντυπωσιάζει, βάσει των ...φαντασιακών ικανοτήτων του. Όσο για το 20άρι μέσα στην Βαρκελώνη, οι 11 πόντοι προήλθαν στο τελευταίο πεντάλεπτο όπου όλα είχαν κριθεί.

Οι περιφερειακοί, αν και δεν είναι στην καλύτερή τους κατάσταση συνολικά, δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο πρόβλημα, λόγω έλλειψης ανταγωνισμού. Επιστρέφει βέβαια, όπως φαίνεται ο Navarro, ο οποίος στο Copa del Rey είχε μια πολύ καλή βραδιά, μια μέτρια και μία κάκιστη (=-7), στον τελικό. Η αλήθεια είναι ότι έχει ενδιαφέρον μέσα στο Γιαντ Ελιάου, παρά το ρίσκο της περίπτωσής του τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτός που με προβληματίζει ιδιαίτερα είναι ο Spanoulis, ο οποίος το τελευταίο διάστημα είναι φάντασμα του εαυτού του και αυτό φαίνεται μέχρι και στις ελεύθερες βολές που χάνει. Και πάλι βέβαια, δεν είναι σε θέση να φύγει από την ομάδα, όπως εξάλλου και ο Bogdanovic, αλλά για τον ακριβός αντίθετο λόγο, καθώς εντυπωσιάζει σε κάθε παιχνίδι με τα νούμερά του. Από εκεί και πέρα, ο Nachbar έχει εντός έδρας παιχνίδι, κάτι που καθιστά απαγορευτική οποιαδήποτε σκέψη για αποχώρησή του (τουλάχιστον μέχρι να ενσωματωθεί και ο Massey στην ομάδα από την επόμενη αγωνιστική και να δούμε αν και τι θα αλλάξει), ενώ ο Rudy, μετά από μια άκρως εντυπωσιακή εμφάνιση με την ΤΣΣΚΑ, έχει ένα επίσης δύσκολο ματς μέσα στην Εφές, όπου αν δεν βρεθεί σε καλή βραδιά θα αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα από Lucas και Shipp. Επομένως, η μόνη αλλαγή που θα μπορούσε να σταθεί είναι ο Navarro για τον Fernandez, κάτι που εκτός από ρίσκο (αν και στα μάτια μου όχι και τόσο μεγάλο), εμπεριέχει και εξοικονόμηση αρκετών credits.

Στους ψηλούς τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Ο Khryapa όπως είπαμε φεύγει, Krstic και Tomic συνεχίζουν να προσφέρουν σκορ χωρίς φειδώ, ενώ ο Shermadini φαίνεται πως κάπου κόλλησε και η επιστροφή του Powell στην 12άδα του Ολυμπιακού μειώνει το χρόνο και τις δυνατότητες να επανέρθει στα 20άρια. Επομένως ο Γεωργιανός θα αποχωρήσει και εδώ παίζουν πλέον δύο σενάρια. Είτε θα έρθει ο Andersen, ο οποίος αποφάσισε να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό στα τελευταία παιχνίδια, τόσο στην Euroleague, όσο και στην Τουρκία, είτε θα έρθει κάποιος άλλος, ακριβότερος ψηλός, κάτι που σημαίνει ότι η αλλαγή στους περιφερειακούς θα γίνει τελικά. Να πω την αλήθεια, το σενάριο με τον Andersen, αν και είναι πάμφθηνος δεν με ενθουσιάζει, κυρίως γιατί δεν ξέρω κατά πόσο θα έχει σταθερότητα και θα συνεχίσει να δίνει αυτά τα σκορ. Εξάλλου, τα δύο τελευταία καλά του σκορ προήλθαν από αυξημένο χρόνο συμμετοχής, λόγω της απουσίας του Preldzic, ο οποίος παίρνει αρκετό χρόνο στο 4. Οπότε, θεωρώ καλύτερο να κοιτάξω για έναν πιο ακριβό, φορμαρισμένο ψηλό.

Το δίλημμα είναι εύκολο να το εντοπίσει κανείς και πρόκειται για δύο παίκτες που γλυκοκοιτούσα πριν ακόμα ξεκινήσει το TOP 16 και αναφέρομαι στους Lampe και Davis, οι οποίοι πραγματοποιούν εξαιρετικό TOP 16 μέχρι στιγμής. Με παρόμοια κατανομή των σκορ, ο Lampe είναι κατάτι πιο εντυπωσιακός, έχει κάνει και 35άρι και η μοναδική κακή του παρένθεση ήταν μέσα στην Μακάμπι, όπου δεν έτυχε και της ευνοϊκότερης διαιτησίας. Απειλεί πάντως και μέσα και έξω από το καλάθι και είναι πιο δύσκολο να τον περιορίσεις συνολικά από τον Davis, ο οποίος είναι ...μις-ματς στο ζωγραφιστό. Έχει πάρει προ πολλού τη θέση του βασικού σέντερ από τον Loncar και πλέον κερδίζει και αρκετά φάουλ, περισσότερα μάλιστα από αυτά που ο ίδιος κάνει. Αυτό βέβαια παραμένει ένα θέμα για τον παίκτη και ουσιαστικά είναι ο πρωταρχικός λόγος ανησυχίας, αλλά παρόμοιο πρόβλημα φαίνεται να αντιμετωπίζει και ο Lampe, ειδικά στα εκτός έδρας ματς, όπου στα τρία τελευταία κάνει (αρκετά) περισσότερα απ' όσα κερδίζει, συγκεκριμένα, 12 με 4. Δεδομένου ότι έχει να ταξιδέψει στη Σιένα κι από την άλλη ο Davis είχε βγει MVP της αγωνιστικής στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι της Κίμκι, θα προτιμήσω για τη συγκεκριμένη αγωνιστική τον Αμερικανό (ελπίζοντας πρώτα απ' όλα να βγει νικητής στη μονομαχία με τον Shermadini, εφόσον υπάρξει).

Εφόσον δεν υπάρξει κάποιο πρόβλημα με τον Navarro, γιατί μας έχει συνηθίσει σε αυτά στο TOP 16, το ρόστερ της ομάδας θα έχει ως εξής:

Diamantidis
McCalebb
Spanoulis
Nachbar
Navarro
Bogdanovic
Krstic
James
Tomic
Davis


Devotion 

Ας ξεχωρίσουν οι άντρες από τα παιδιά...

Ή αλλιώς let the playoffs begin...

 

Χαιρετώ και εγώ από την πλευρά μου τους οπαδούς του Euroleague Fantasy,του παιχνιδιού που έδωσε νόημα στις Τετάρτες και στις Πέμπτες μας, του παιχνιδιού που μας έκανε να ‘’παρακολουθούμε’’ ένα μπασκετικό παιχνίδι όπως επιτέλους του αξίζει(δηλαδή αδιαφορώντας για τα πάντα πλην του ranking των παικτών μας…).Να ευχαριστήσω και εγώ το τοτέμ του fantasy ,gambler(aka thrylos 7) πρωτίστως για το ‘’βήμα’’ που μου δίνει  μέσα από το blog του(του οποίου είμαι δηλωμένος θαυμαστής) και δευτερευόντως για τα καλά του λόγια και το καλωσόρισμα…

Playoff  λοιπόν φέτος, μια πρωτόγνωρη εμπειρία ακόμα και για τους μύστες του παιχνιδιού αφού πρώτη φορά ο διαγωνισμός συνεχίζεται σε αυτή τη φάση. Σαφώς λιγότερες οι επιλογές σε παίκτες και πλέον καθίσταται σαφές ότι κυνηγάμε σκορ και όχι credits.

Στα point guards νομίζω ότι το δίδυμο McCalebb-Διαμαντίδη δεν θα το διάλεγε μόνο ο Σπανούλης (αν έπαιζε fantasy) και αυτός δύσκολα… Μιλάμε για ένα δίδυμο που εκτός απροόπτου θα μας συντροφεύσει μέχρι το τέλος αφού περιμένω το Διαμαντίδη να πρωταγωνιστήσει στα κρίσιμα αυτά παιχνίδια ενώ ο McCalebb απλά είναι ο καλύτερος και πιο σταθερός pg της λίγκας(τουλάχιστον fantasy-ακά).Αν κάποιος δεν πιστεύει σε αυτούς τους παίκτες ή είναι πίσω και θέλει να ρισκάρει τότε ένα μεγάλο σκορ μπορεί να έρθει από Ρωσία μεριά(Teodosic όμως ή Shved;) ή από τον Huertas(πιο δύσκολα)

Στα ‘’φτερά’’ τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα… Δεν εμπιστεύομαι τον Domercant, ειδικά μέσα στη Βαρκελώνη, δεν εμπιστεύομαι τον Langford μέσα στο ΟΑΚΑ, ενώ δεν εμπιστεύομαι ούτε τον Μπίλαρο μέσα στη Σιένα με την Ιταλική άμυνα προσαρμοσμένη πάνω του. Οπότε θα κατέβω με ένα guard(εσένα Juan Carlos) και 7 ψηλούς… Ωραία που θα ήταν, ε;Τι κρίμα που δεν γίνεται όμως… Θα αναγκαστώ λοιπόν να επιλέξω παίκτες που δε θέλω(εντάξει,λογικό 1 ή 2,όχι όμως και 3…).Για να χωρέσω τους 3 καλύτερους ψηλούς του παιχνιδιού(Kirilenko-Krstic-Lorbek) πρέπει να ψωνίσω φθηνά εδώ και φυσικά να ρισκάρω. Δεν παίρνω Σπανούλη, δεν παίρνω Langford ούτε Domercant και ρισκάρω με Sato,Mickeal και Siskaouskas(ή Moss).Δε μιλάμε για απλό ρίσκο δηλαδή, αλλά για προσευχή κανονική… Απλά όπως είπα πιστεύω ότι αξίζει να επενδύσω τα credits μου(639,είπαμε δεν πάμε πολύ καλά φέτος…) στους ψήλους που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Πιστεύω δηλαδή ότι η διαφορά Σπανούλη-Mickeal σε ranking θα είναι μικρότερη από τη διαφορά Kirilenko-{name anybody}.

Στους ψηλούς δεν νομίζω να πρωτοτυπήσω και πολύ. Ο Kirilenko θεωρώ ότι είναι ο παίκτης που έχει κάνει τη διαφορά στο φετινό fantasy και όσοι δεν τον είχαν από την πρώτη αγωνιστική(δυστυχώς και εγώ ανάμεσα τους) παίζουν όλη τη χρονιά με ένα τεράστιο ντεζαβαντάζ που από τη στιγμή που επέλεξε να ολοκληρώσει τη χρονιά στην Ευρώπη έγινε απαγορευτικό γιατί με την υπέρογκη τιμή του έδωσε περισσότερη αξία στα credits και έκανε ακόμα δυσκολότερη μια ενδεχόμενη ανατροπή...(Όταν το σκεφτόμουν δεν έμοιαζε τόσο δυσνόητο όσο τώρα που το διαβάζω…)

Θα πάμε λοιπόν με Kirilenko-Krstic-Lorbek και Batiste-ο οποίος είναι εμφανώς πεσμένος φέτος αλλά δεν βλέπω και κάτι πολύ καλύτερο η αξιόπιστο μέχρι τα 49 credits που έχω διαθέσιμα…Αν έιχα 2 παραπάνω ΙΣΩΣ ρίσκαρα με Ξιστόφ. Ο Khryapa μπορεί να κάνει και 25,μπορεί όμως και 5 και λέω να τον αποφύγω για να μην έχω και όλη την Τσσκα…

Η Ευρωλίγκα μπαίνει στην κρισιμότερη καμπή της πλέον και αυτό είναι ότι καλύτερο για όσους αγαπάμε το μπάσκετ γενικότερα και το fantasy ειδικότερα...Ας απολαύσουμε μεγάλα ματς που θα αναδείξουν ακόμα μεγαλύτερους πρωταγωνιστές(αρκεί να τους έχουμε στην ομάδα μας, μην ξεχνιόμαστε…)

Final 8 rules.. Re-feel devotion!

Φίλοι του μπάσκετ, αρρωστάκια του fantasy, την καλησπέρα μου. Αρχικά θέλω να ευχαριστήσω τον gambler για την πρόσκληση και την ευκαιρία που μου δίνει να μοιραστώ τις σκέψεις μου για το φετινό Euroleague Fantasy Challenge, στην πιο κρίσιμη καμπή του πριν το φινάλε. Σίγουρα δεν έχω τη μεγάλη(στα όρια του τοτέμ) εμπειρία του, αλλά θα προσπαθήσω για το καλύτερο..

Η ομάδα μου τελείωσε το "περίεργο" Τop16 με 666,19 credits, αρκετά λιγότερα από τα περίπου 710 που είχε με τη λήξη της 1ης φάσης των ομίλων, κάτι όμως που συνέβη σε όλους σχεδόν αφού Διαμαντίδης, Κιριλένκο κ.ά δύσκολα έλειπαν απ'τις καλές ομάδες. Ξεκινάμε με την ανάλυση των περιπτώσεων που δείχνουν ενδιαφέρουσες, για κάθε θέση, και στη συνέχεια θα παραθέσω την ομάδα που θα κατεβάσω στους πρώτους αγώνες ενός Final 8 που αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον.

Playmakers

Τα πράγματα εδώ είναι λίγο,πολύ δεδομένα. Ο ΜακΚάλεμπ θεωρώ ότι είναι ο ένας απ'τους 2 "must have" παίκτες του διαγωνισμού. Δεν μπορεί να λείπει ούτε από ομάδες με μέτρια συγκομιδή credit και δε βλέπω τρόπο να μη δώσει τα γνωστά καλά του σκορ απέναντι στους ενθουσιώδεις αλλά άπειρους Σλούκα και Μάντζαρη. Στα 63,2 ο Διαμαντίδης δε μπορεί να αγνοηθεί παρά τα 7άρια και τα 9άρια που μας "κέρασε" σε προηγούμενες αγωνιστικές. Σ'αυτή τη φάση οι μέτριες εμφανίσεις δε συγχωρούνται, ο Πάο έχει το πλεονέκτημα της έδρας και ο 3-D πρέπει να δείξει ποιός είναι ο ηγέτης των πράσινων άλλη μια φορά. Σαν τρίτη επιλογή βλέπω μόνο τον Τεόντοσιτς στα 49 credits, κυρίως όμως για ομάδες που βρίσκονται χαμηλότερα και με την προυπόθεση αυτό να είναι απαραίτητο για να χωρέσουν στην ομάδα είτε ο Μπο ή ο Κιριλένκο.

Shooting Guards & Small Forwards

Δύσκολη κατάσταση στα δυαροτριάρια, κάτι που επιβεβαιώθηκε στο Top16 με μέτριες εμφανίσεις, σε ορισμένες αγωνιστικές, παικτών που βασιζόμασταν όπως Σπανούλης, Ντόμερκαντ και Ναβάρο. Ειδικά με την απρόσμενη απουσία του La Bomba την τελευταία αγωνιστική του Τορ16 "έκλαψε" πολύς κόσμος. Ο Kill-Bill δύσκολα αγνοείται και τα 77,1 που στοιχίζει, τα αξίζει σίγουρα. Η άμυνα της Σιένα θα προσαρμοστεί πάνω του και πιθανόν να μην βρει τους χώρους που θέλει αλλά είναι τέτοια η κλάση του που δε μπορώ να σκεφτώ ότι θα κάνει πάνω από ένα μέτριο ματς σ'αυτή τη σειρά. Ακόμα και να μην δώσει υψηλά rankings προτιμάω να τα χάνω από παικταράδες σαν αυτόν η τον Διαμαντίδη..! Για να είμαι ειλικρινής η περιφέρεια ξεκινάει ουσιαστικά απ'τον Λάνγκφορντ που απ'τα τελευταία ματς της Regular Season και μετά, είναι ο πιο αξιόπιστος παικτης στη θέση του. Δεινός σκόρερ, με πολύ καλό σουτ όσο και διείσδυση, καλά νούμερα σε κερδισμένα φάουλ και ριμπάουντ,έμπειρος και απαραίτητος όσο τίποτα στη Μακάμπι του Μπλατ αν θέλει να κοντράρει δυνατά τον Παναθηναικό.Θέλετε κι άλλα? Επόμενη επιλογή ο ηγέτης των μπλαουγκράνα.. Ένα βήμα πριν το Final 4, νομίζω ήρθε η ώρα του. Πέρυσι δε συμμετείχε και δε θα αφήσει κάτι τέτοιο να επαναληφθεί, ειδικά όταν αντίπαλος είναι η Ούνιξ του..Πασούτιν! Ο Ναβάρο μπορεί να δώσει σκορ και δε μπορώ να μη βασιστώ πάνω του όταν οι άλλες πιθανές επιλογές απ'την ομάδα του είναι οι Έιντσον και Μάικλ. Καλή περίπτωση δείχνει και ο Σάτο στα 50,9 με δεδομένα τόσο το χρόνο που παίρνει απ'τον Ζοτς όσο και το πλεονέκτημα έδρας των πράσινων αφού το οάκα νομίζω του "ταιριάζει" περισσότερο. Στο Top16 κυμάνθηκε σε χαμηλά rankings αλλά μπορεί να ανακάμψει και να δώσει λύσεις(και σκορ) μέσω πόντων και ριμπάουντ. Πιθανό το match-up με τον Μπλού, άρα ένας λόγος παραπάνω για να προτιμηθεί. Στις χαμηλές τιμές παίζουν οι Ίνγκλς και Θόρντον και λίγο ψηλότερα ξεχωρίζω το Ρακόσεβιτς. Ο 1ος έχει κάποιες αναλαμπές με καλά σκορ αλλά ο χρόνος του εξαρτάται απ'το πως θα πάει το ματς με τους Ρώσσους. Ο Θόρντον ξεκίνησε το Τορ16 με αξιοπρεπέστατα σκορ όμως στα 3 τελευταία ματς έδωσε κατά σειρά 2, 5 και 2. Έχει όμως έναν μ.ό. χρόνου κοντά στα 20' και τη δυνατότητα να δώσει περισσότερο απ'το 6,2 που είναι το average score του. Ο Ρακόσεβιτς σαν αυθεντικός σκόρερ,δείχνει συμπαθητική περίπτωση που μπορεί να εξεταστεί αν "βγαίνουν τα κουκιά" στο θέμα credits..

Power Forwards & Centers

Ξεκινάω με τον 2ο "must have" παίκτη, τον μεγάλο Αντρέι Κιριλένκο. Δεν κοιτάς τιμή,απλά πατάς το buy και όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους! Φαβορί για τον τίτλο του mvp της φετινής Ευρωλίγκας με φοβερά νούμερα σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Ο ΑΚ-47 θα δώσει μεγάλα σκορ και δε σκοπεύω να τα χάσω..! Νέναντ Κρίστιτς και Έραζεμ Λόρμπεκ στα 86,8 και 75,5 αντίστοιχα θα είναι για πολλούς η επόμενη επιλογή για τη στελέχωση της φροντ-λαιν. Προσωπικό μου γούστο είναι ο Σέρβος αλλά επειδή και ο Σλοβένος είναι παικταράς σκέφτομαι να τους χωρέσω μαζί επιλέγοντας ταυτόχρονα έναν αρκετά φθηνό περιφερειακό. Στα 50,1 credits ο Χέντριξ της Μακάμπι δείχνει πολύ καλή επιλογή βάσει των εμφανίσεων του τελευταία. Ο Σχορτσανίτης παρουσιάστηκε επικίνδυνα ντεφορμέ και ο Χέντριξ εκμεταλλεύτηκε τη ραγδαία αύξηση του χρόνου συμμετοχης του με τον καλύτερο τρόπο. Μοναδικό ερωτηματικό το πως θα ανταπεξέλθει σε μια δύσκολη έδρα όπως το Οακα σε τόσο κρίσιμα ματς. Στα 42,6 ο Μάικ Μπατίστ , μια καλή και λογικά χαμηλού ρίσκου,επιλογή. Έχει την εμπειρία και τον αγωνιστικό ρυθμό να εμφανιστεί όπως πρέπει. Ο Ομπράντοβιτς στηρίζει πολλά πάνω του.. Και εμείς επίσης! Τέλος στις φθηνές περιπτώσεις, προσωπικά ξεχωρίζω τον Ντόρσει στα 24,5 και τον Ντ. Λαβρίνοβιτς στα 20 credits.

That's all for now, πιστεύω.. Ελπίζω να δούμε ωραία ματς, μεγάλα rankings και εδώ θα 'μαστε να τα λέμε μέχρι τη λήξη και του Final 8. Απολαμβάνουμε την παιχνιδάρα που λέγεται Fantasy για όσο διαρκεί ακόμη και φυσικά...we feel devotion!

Operation play offs = history!

Καλησπέρα σε όλους τους αφοσιωμένους οπαδούς της Euroleague και του Euroleague Fantasy Challenge. Μια νέα πρόκληση είναι μπροστά μας κι αυτή δεν είναι άλλη από τη διαχείριση της fantasy ομάδας μας στα play offs της διοργάνωσης. Αυτό ως γνωστόν είναι κάτι που γίνεται για πρώτη φορά σ' αυτά τα οχτώ χρόνια του παιχνιδιού και όση εμπειρία και να έχουμε γενικότερα στο παιχνίδι, στο σημείο αυτό όλοι βαδίζουμε σε μονοπάτια άγνωστα, που δεν ξέρουμε τι ακριβώς μας επιφυλάσσουν. Οι αναγνώστες του EFC the blog όμως μπορούν να αισθάνονται πιο ήσυχοι, αφού πλέον μπορούν να διαβάζουν τις απόψεις και δύο εκλεκτών παικτών του fantasy, του Razorblade Fish (=Join me) και του Adicto (=denimarkora), την κλάση των οποίων αναλύσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. Πάντως, ότι και να σας προτείνουμε, ή να σας μεταδώσουμε εμείς, τίποτα δεν συγκρίνεται με την ατομική σκέψη και προβληματισμό, γι' αυτό εξάλλου (πέρα από το θέμα χρόνου βέβαια) και τα σχόλιά μας γίνονται μερικές ώρες πριν τη διορία των αλλαγών. Αρκετά με τους προλόγους όμως, ώρα να μπαίνουμε σιγά σιγά στο ψητό...

Playoffs... έως και πέντε αγωνιστικές, διαδοχικές ανά δύο, με ομάδες που έχουν συνεχώς τον ίδιο αντίπαλο. Ο επιτρεπόμενος αριθμός αλλαγών είναι απεριόριστος, αλλά χρειάζονται τόσες πολλές αλλαγές; Ειδικά μεταξύ των αγωνιστικών της ίδιας εβδομάδας; Σίγουρα κάτι μπορεί να προκύψει, αλλά πλην κάποιας οικονομικής αλλαγής (πχ ένας παίκτης αντικαθιστά κάποιον άλλο θεωρητικά ισάξιο όταν ο πρώτος δεν έχει πάει καλά στο πρώτο ματς κι έτσι έχει πέσει η τιμή του, σ' αντίθεση με αυτόν που είχαμε που ανέβασε πχ την αξία του), ή κάποιας έμπνευσης, δε βλέπουμε το λόγο για μεγάλες αλλαγές μεταξύ 1ης και 2ης αγωνιστικής. Μετά βέβαια αλλάζει το πράγμα, καθώς οι έδρες αντιστρέφονται, ενώ μεταξύ 3ης και 4ης είναι πιθανό να έχουν τελειώσει σειρές κι άρα να αποχωρήσουν κι άλλοι παίκτες. Το "καλό" βέβαια θα είναι την 5η αγωνιστική, όπου οι επιλογές θα είναι πραγματικά λίγες! Έχουμε πολύ δρόμο όμως ως τότε. Για την ώρα, θα κοιτάξουμε να φτιάξουμε την καλύτερη δυνατή ομάδα, χωρίς πολλές ...εμπνεύσεις και προσανατολισμένοι περισσότερο στην έδρα, αλλά και στην ...κατανομή των παικτών στα τέσσερα ζευγάρια των προημιτελικών.

Η προσφιλής μας τακτική είναι να χτίζουμε την ομάδα από τους παίκτες που πρέπει να έχουμε κι από εκεί και πέρα να συμπληρώνουμε. Έτσι λοιπόν, στους point guards θα επαναλάβουμε για μία ακόμη φορά ότι το δίδυμο McCalebb - Diamantidis δεν χαλάει για κανένα λόγο (ειδικά ο δεύτερος είναι ενδεχομένως από τους πιο undervalued παίκτες για τα παιχνίδια που ακολουθούν, λόγω της κρισιμότητάς τους). Στους περιφερειακούς, ο Spanoulis αποτελεί το σημείο αναφοράς, ο Langford στα credits του παραμένει ο πιο σίγουρος παίκτης στο ρόστερ κάθε ομάδας, ενώ ο Navarro, είναι απλά αδύνατο να προσπεραστεί. Όχι, δε θα φτάσει στο 80 η αξία του, ποτέ δεν έφτασε, όμως η διαφορά κλάσης, εμπειρίας και ποιότητας σε σχέση με τους ανταγωνιστές του είναι τόση ώστε να μη σκεφτούμε σχεδόν καθόλου να κινηθούμε για Domercant στη θέση του, ο οποίος βέβαια κάνει δαιμονισμένη χρονιά. Εξάλλου, ως γνωστόν, θεωρούμε τον Spanoulis και fantasy-ακά μια κλάση καλύτερο από τον Αμερικανό (σε περίπτωση σύγκρισης των δύο). Αν βέβαια μας το επέτρεπαν τα credits, ο Βόσνιος (!) θα ήταν στο ρόστερ μας, ενώ τώρα πρέπει να περιορίσουμε αρκετά τις απαιτήσεις μας. Εφόσον πάντως δεν κάνει παιχνίδια του μέσου όρου του σε σκορ στην Βαρκελώνη, πιθανότατα να μας απασχολήσει την επόμενη εβδομάδα. Στους ψηλούς, δεσπόζει το δίδυμο της CSKA, Kirilenko και Krstic, ενώ σταθερή αξία και υποτιμημένος παραμένει ο Batiste. Είναι αρκετά προφανείς οι επιλογές για να τις αναλύσουμε περαιτέρω. 

Έχουμε πλέον να επιλέξουμε ένα συνδυασμό περιφερειακού-ψηλού, με 78 credits. Δεδομένου του μικρού αυτού αριθμού, προσανατολιζόμαστε σ' έναν έμπειρο ποιοτικό περιφερειακό, που να μπορεί να δώσει σκορ, όπως ο Siskauskas, ή ο Rakocevic, ενώ στους ψηλούς, σ' αντίθεση με τους "κοντούς", υπάρχουν πολλές ποιοτικές λύσεις μεταξύ 45 και 55 credits. Οι περιπτώσεις που εξετάζονται είναι οι Lavrinovic, Andersen από Siena, Schortsanitis, Hendrix από Maccabi και ο Khryapa από την CSKA. Εφόσον βέβαια δεν αλλάξουμε επιλογή στον περιφερειακό, τότε Hendrix και Khryapa δεν μπορούμε να πάρουμε, αλλά θα τους εξετάσουμε ανεξάρτητα από αυτό. Ο Khryapa έχει μεγάλο potential και έχει κάνει μερικά πολύ γεμάτα παιχνίδια, αλλά ακόμα κι έτσι, δε δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να εγγυηθεί ένα πολύ καλό σκορ. Εξάλλου, τρεις ψηλοί από την ίδια ομάδα, σ' αυτό το σημείο είναι μάλλον υπερβολή (πόσο μάλλον, αν υποθετικά υπάρχει και ο Siskauskas στο ρόστερ). Από εκεί και πέρα, Sofo και Hendrix παίζουν σε μια δύσκολη έδρα και θεωρούμε πολύ δύσκολο να κάνουν και οι δύο καλό σκορ. Ειδικά στον Έλληνα σέντερ ο Παναθηναϊκός έχει μάθει να προσαρμόζει την άμυνά του ιδανικά, ενώ για τον Hendrix, εκτός των άλλων, πιστεύουμε πως δεν είναι ανάλογης των πρόσφατων σκορ του ποιότητας και δε θα μπορέσει να τα πραγματοποιήσει ξανά με την ίδια ευκολία (βέβαια, για να λέμε και τα στραβά μας, όλη τη χρονιά παραμέναμε δύσπιστοι με τον Macvan, όμως αυτός ήταν ασταμάτητος). Έτσι, προσέχουμε περισσότερο τους ψηλούς της Siena, οι οποίοι παίζουν και εντός έδρας. Τόσο ο Andersen όσο και ο Lavrinovic έχουν μεγάλη εμπειρία από τέτοια ματς, αλλά έχουν και τους ...αστερίσκους τους. Ο πρώτος παίζει πολύ μακριά από το καλάθι και δεν έχει και τα καλύτερα ποσοστά, ενώ ο Ολυμπιακός διαθέτει μια ποικιλία διαφορετικών παικτών για να βάλει πάνω του, ενώ ο Λιθουανός έχει ταλαιπωρηθεί από τραυματισμούς φέτος και δεν ξέρουμε κατά πόσο μπορεί να πιάσει το πραγματικό potential του ακόμα, που είναι πολύ υψηλό. Αυτή τη στιγμή, ο Lavrinovic μας "κάθεται" καλύτερα, όμως δεν αποκλείουμε καθόλου κι ένα μεγάλο παιχνίδι από τον Andersen αυτή την εβδομάδα. Λόγω credits, αυτός θα είναι και ο παίκτης που θα αποκτήσουμε. Έτσι, θα προτιμήσουμε και τον Siskauskas, για να μη δημιουργηθεί μεγάλος συνωστισμός με τέσσερις παίκτες από τη σειρά Siena-Olympiacos. Ούτως ή άλλως τον θεωρούμε καλύτερη περίπτωση, όχι μόνο λόγω ξεχωριστής εμπειρίας, αλλά και πιο ...υψηλού πατώματος σε σκορ.

Αυτά για την ώρα. Υπάρχει αρκετός χρόνος για περαιτέρω περισυλλογή, μέχρι τη λήξη της διορίας των αλλαγών. Όπως και να πάει το πράγμα πάντως, το σίγουρο είναι ότι θα το απολαύσουμε. Devotion us all.

ΥΓ. Πλέον δεν έχει νόημα ο α' πληθυντικός. Θέμα συνήθειας όμως, το παραπάνω κείμενο γράφτηκε έτσι. Προφανώς, όλα αυτά είναι προσωπικές απλώς απόψεις.