Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1η αγωνιστική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1η αγωνιστική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Game 1 - Let there be devotion

Εδώ είμαστε για μία ακόμη χρονιά, για να σας κάνουμε παρέα ολόκληρη τη σεζόν σ' αυτό το συναρπαστικό παιχνίδι που διανύει πλέον την 11η σεζόν λειτουργίας του. Μαζί με το blog βέβαια, που αποτελεί τον κορμό της όλης προσπάθειας, υπάρχoυν το twitter και το facebook, από όπου μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα, αλλά και η αντίστοιχη στήλη στο Sport24 και το Euroleague Greece, με τις εκτενέστερες αναλύσεις, κυρίως των παικτών. Μην ξεχνάτε και την private league μας, που σφύζει ήδη από ...φαντασιακή ζωή και από μάνατζερ που θέλουν να βρεθούν στην κορυφή! Καλή μας χρονιά λοιπόν! 

Οι αναλύσεις των παικτών φέτος έγιναν εξ' ολοκλήρου στο Euroleague Greece, όπου και μπορείτε να τις συμβουλευτείτε για να ολοκληρώσετε το ρόστερ της ομάδας σας. Εδώ, όπως και πέρυσι, εστιάζεται η προσοχή σε μια συγκεκριμένη ομάδα, άρα, σε τελική ανάλυση ...εδώ βρίσκεται η ...τελική ανάλυση, όπου αναλύονται περισσότερες λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας και ανάπτυξης της ομάδας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Η γενικότερη τακτική που πρέπει να ακολουθήσει κανείς στη δημιουργία της ομάδας, είναι να προτιμήσει παίκτες ως επί των πλείστων από τα μεσαία στρώματα τιμών και να αποφύγει τους πολύ ακριβούς, ή τους πολύ φθηνούς παίκτες (εφόσον δεν προσφέρουν ιδιαίτερο σκορ). Οι μεν ακριβοί αποτελούν μεγαλύτερο ρίσκο και μπορεί να ζημιώσουν οικονομικά σε μεγάλο βαθμό την ομάδα, οι δε πολύ φθηνοί, θα αργήσουν πάρα πολύ να αποκτήσουν σοβαρή οικονομική αξία. Στην πράξη βέβαια, όλοι ξεκινάμε κάπως έτσι: παίρνουμε αυτούς που θεωρούμε ότι έχουν κοστοληθεί πιο φθηνά σε σύγκριση με την αντικειμενική τους αξία και στη συνέχεια συμπληρώνουμε τις υπόλοιπες θέσεις του ρόστερ με ό,τι ενθουσιάζει περισσότερο.

Σε κάθε περίπτωση, το πρώτο ματς έχει τεράστια σημασία, γιατί επηρεάζει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την αξία των παικτών και σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αλλαγής μόνο των τριών εξ αυτών, έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση σε βάθος χρόνου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξετάζετε μόνο το πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι το παιχνίδι που δίνει ένας παίκτης την πρώτη αγωνιστική. Σίγουρα κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει παράγοντα απόφασης για ένα δίλημμα που πιθανώς έχετε. Σκεφτείτε το όμως αλλιώς. Ο καθένας έχει πιθανότητα να μην ξεκινήσει καλά τη σεζόν. Ποιους όμως θα θέλατε να παραμείνουν στην ομάδα σας σε βάθος χρόνου και πιστεύετε ότι θα ανακάμψουν άμεσα; Μην ξεχνάτε ότι 7 από τους 10 παίκτες της ομάδας σας την πρώτη αγωνιστική θα τους έχετε μαζί σας και τη δεύτερη και τους περισσότερους εξ αυτών και την τρίτη...

Κάπως έτσι, διαμορφώθηκε και φέτος το ρόστερ της ομάδας του μπλογκ. Ιδού λοιπόν, οι 10 παίκτες που θα το αποτελέσουν:

Ο πρώτος παίκτης που μπαίνει στην ομάδα είναι ο Τζέρεμι Πάργκο. Ο Αμερικανός άσσος φαίνεται πως μαζί με την παλιά του ομάδα, επιστρέφει και στα ...φυσιολογικά του επίπεδα, όπως δείχνει από τα πρώτα ματς της σεζόν με τη φανέλα της Μακάμπι. Έτσι, στη θέση που υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος να υποστεί κάποιο πλήγμα μια fantasy ομάδα στην έναρξη της σεζόν, ο Πάργκο με την εικόνα που έχει ως τώρα φαντάζει ιδανική επιλογή, που όχι μόνο μπορεί να παραμείνει στα κρέντιτς που βρίσκεται, αλλά και να αυξήσει αρκετά την αξία του σε (όχι πολύ μεγάλο) βάθος χρόνου.



Για τη δεύτερη θέση point guard στην ομάδα, υπήρχαν τρεις επιλογές. Η μία ήταν ο Τέιλορ Ρότσεστι της Νίζνι Νόβγκοροντ, αν και τα 58 κρέντιτς δεν είναι λίγα για έναν παίκτη που ναι μεν έχει ξεκινήσει επίσης πολύ εντυπωσιακά τις υποχρεώσεις του με τη ρωσική ομάδα, όμως σε επίπεδο Euroleague, έχει πραγματοποιήσει ελάχιστες εμφανίσεις που αναλογούν σε αυτή την τιμή. Ο σημαντικότερος λόγος που δεν μπαίνει στην ομάδα όμως είναι ότι, όπως αναλύεται και στη συνέχεια, θα υπάρχουν ήδη δύο παίκτες από τη Νίζνι στην ομάδα και δεν θέλω σε καμιά περίπτωση να έχω τρεις στην πρεμιέρα του παιχνιδιού, από μια πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα.


Η άλλη επιλογή είναι ο Τόμας Ερτέλ, ο οποίος βελτιώνεται συνεχώς και πλέον αποτελεί κεφάλαιο για την Λαμποράλ. Φαίνεται πως θα είναι το Α και το Ω των Βάσκων τη φετινή χρονιά, μαζί με τον (καλό) Σαν Εμετέριο και παρόλο που ούτε αυτός, δεν έχει ιστορικό που να αναλογεί στα 59 κρέντιτς με τα οποία έχει κοστολογηθεί, εμπνέει, προσωπικά τουλάχιστον, μεγαλύτερη σιγουριά, λόγω της μεγαλύτερης εμπειρίας και των περισσότερων παραστάσεων στο κορυφαίο επίπεδο (Euroleague, ACB, Μουντομπάσκετ).

Η εναλλακτική επιλογή είναι ένας γκαρντ που θα βρεθεί αντίπαλος του Γάλλου στην πρεμιέρα της διοργάνωσης κι αυτός δεν είναι άλλος από τον Μουσταφά Σακούρ, το μοναδικό ξένο της Νεπτούνας. Η τιμή του είναι αρκετά χαμηλή, βάσει των στατιστικών που έχει προσφέρει έως τώρα στους Λιθουανούς στο πρωτάθλημά τους, αν και στην τελευταία αναμέτρηση ήταν κακός κι αυτό με επηρεάζει αρνητικά στο να τον εμπιστευθώ σε μια εκτός έδρας αναμέτρηση μέσα στη Βιτόρια. Σίγουρα αποτελεί καλύτερη ευκαιρία βάσει τιμής και δεν αποκλείω να βρεθεί πάνω από τον Ερτέλ στη διάρκεια του παιχνιδιού, όμως τη δεδομένη χρονική στιγμή, προτιμώ τη μεγαλύτερη αξιοπιστία του Ερτέλ.

Στην περιφέρεια, ο παίκτης που έπεσε πάνω το μάτι μου με την πρώτη ανάγνωση της λίστας ήταν ο Τάρενς Κίνσεϊ, με τη φανέλα της Νίζνι πλέον, στα 57 κρέντιτς. Μετά τα περσινά "όργια" με την Παρτιζάν, θα περίμενε κανείς να κοστολογηθεί αρκετά περισσότερο, όταν μάλιστα έχει πάρει μεταγραφή σε μια ομάδα με όχι και το πιο πλούσιο υλικό. Ίσως για αυτό να ευθύνεται η τσιμπημένη τιμή του Ρότσεστι, αλλά σε κάθε περίπτωση, αποτελεί εξαιρετική επιλογή και μπαίνει χωρίς πολλή σκέψη στην ομάδα.

Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Νεμάνια Μπιέλιτσα, που μετά από μια φανταστική χρονιά (και ένα πολύ καλό Μουντομπάσκετ), η τιμή του είναι μόλις στα 50 κρέντιτς. Εδώ βέβαια υπάρχει λογική, δεδομένης της ενίσχυσης της Φενερμπαχτσέ σε όλες τις θέσεις, αλλά ο Σέρβος είναι τόσο υπερπολύτιμος για όποια ομάδα αγωνίζεται που ο χρόνος συμμετοχής του και αυτά που κάνει στο παρκέ δύσκολα θα επηρεαστούν. Είναι εκτός των άλλων και ένα τεσσάρι που έχει μπει στις θέσεις των περιφερειακών, άρα μια ομάδα, εφόσον τον αγοράσει, παίζει ουσιαστικά με 5 ψηλούς, οπότε μπαίνει και αυτός στην ομάδα.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφορες επιλογές, αλλά αυτός που έκλεψε τις εντυπώσεις με τις εμφανίσεις του στα πρώτα ματς της σεζόν δεν ήταν άλλος από τον Μαρσόν Μπρουκς της Μιλάνο. Ο νέος Λάνγκφορντ; Δεν αποκλείεται, αν αναλογιστεί κανείς τις συνεχόμενες 25άρες που πετούσε στα φιλικά και τα πρώτα επίσημα της ομάδας. Στον τελευταίο αγώνα βέβαια δεν ήταν το ίδιο καλός, αλλά αυτό δεν μπορεί να με επηρεάσει για έναν παίκτη με τόσο ταλέντο και μόλις στα 42 κρέντιτς κι ας αγωνίζεται εκτός έδρας μέσα στην Φενέρ.



Ανάλογη περίπτωση είναι και ο Σίλβεν Λάντεσμπεργκ της Μακάμπι, αν και κάτι τέτοιο ισχύει για αυτόν δύο χρόνια τώρα, μόνο που μόλις ξεκινάει η Euroleague εξαφανίζεται. Ακόμα κι έτσι όμως, η παρουσία του φέτος στα πρώτα παιχνίδια της σεζόν ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή, σε σημείο που να μη σου επιτρέπει, άλλο ενδεχόμενο πέραν της απόκτησής του. Όχι, δεν υπάρχει παίκτης σε ανάλογη τιμή, μόλις 32 κρέντιτς, με το ταλέντο του Αμερικανού, οπότε, αν είναι να γίνει η στραβή, ας γίνει με κάποιον που είχε πιθανότητες για κάτι πολύ παραπάνω τουλάχιστον.

Χωρίς εναλλακτικές σκέψεις στην περιφέρεια, ενώ στους ψηλούς, θα πρέπει να ισχύσουν πιο υψηλές προδιαγράφες, αλλιώς, οι εναλλακτικές μπορεί να είναι μέχρι και διψήφιες!

Ο πρώτος παίκτης που μπαίνει χωρίς δεύτερη κουβέντα είναι ο Κώστας Καϊμακόγλου, που οργιάζει μέχρι τώρα με τη φανέλα της Ούνιξ. Βγάζει ranking με κάθε δυνατό τρόπο, οπότε και χωρίς να χρειαστεί να σκοράρει ιδιαίτερα (αν και το κάνει και αυτό με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας) και στα 52 κρέντιτς είναι τουλάχιστον φθηνός για αυτά που κάνει στο παρκέ. Ίσως ακόμα πιο εξαιρετική περίπτωση είναι ο Εστεμπάν Μπατίστα του Παναθηναϊκού, που αποτελεί το σημείο αναφοράς όχι μόνο των ψηλών, αλλά και ολόκληρης της ομάδας του. Σε τρομερή κατάσταση και αυτός, δείχνει πως αυτή τη στιγμή δεν έχει αντίπαλο και κοστίζει μόλις 45 κρέντιτς.



Από εκεί και πέρα, αυτός που ήθελα πριν να δω τα φιλικά των ομάδων, ήταν ο Βλάντιμιρ Γκολούμποβιτς της Μάλαγα, ο οποίος είχε πέρυσι στο Eurocup μ.ο. ranking 26,6! Ωστόσο, η εικόνα του μέχρι τώρα δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, με τον Βάσκεθ να παίζει χρόνο βασικού και τον Σέρβο να έχει ρόλο "παγκίτη" και γι' αυτό το λόγο δυσκολεύομαι να τον προτιμήσω. Αντ' αυτού, θα πάρω τον Τζαμέλ Μακλίν της Άλμπα, που αποτελεί στα πρώτα της ματς τον καλύτερό της παίκτη. Έχει και αυτός καλό ιστορικό στο Eurocup και δείχνει ότι μπορεί να προσφέρει ranking από πολλές στατιστικές κατηγορίες.

Τέλος, ανάλογη περίπτωση παίκτη φαίνεται να είναι και ο Τρέι Τόμπκινς της Νίζνι, ο οποίος είναι και κατάτι φθηνότερος, έχοντας κοστολογηθεί στα 45 κρέντιτς. Ο Αμερικανός αποτελεί το σημείο αναφοράς των Ρώσων στους ψηλούς, σκοράρει, παίρνει ρημπάουντ και το θεωρώ πολύ δύσκολο να παραμείνει τόσο χαμηλά στη συνέχεια του παιχνιδιού. Αυτός είναι εξάλλου κι ένας λόγος που δεν μπαίνει ο Τέιλορ Ρόστεστι στην ομάδα.



Και κάπως έτσι, ξεκινάει άλλη μια συναρπαστική σεζόν στο fantasy. Καλή επιτυχία σε όλους! Devotion!

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

Game 1 - Ready to feel Devotion

Μια μέρα πριν την έναρξη του παιχνιδιού και είναι ώρα να ξεκαθαρίσουμε το τελικό ρόστερ της ομάδας. Εκπλήξεις δεν υπάρχουν πολλές, τα περισσότερα πάνε βάσει ...previews και παρόλο που σε κάθε θέση υπάρχει κάποιο δίλημμα, οι δέκα παίκτες της )|( έχουν αρχίσει ήδη προθέρμανση και είναι έτοιμοι να πατήσουν στο fantasy παρκέ και σας παρουσιάζονται ευθύς αμέσως.

Στους point guards δεν μπόρεσα να αγνοήσω τον Bykov, καθώς δεν υπάρχει ούτε μισός λόγος για να το κάνω αυτό. Εξαιρετικός έως τώρα σε φιλικά και επίσημα, με μπόλικο χρόνο και πολύ φθηνός, περιορίζει σε μεγάλο βαθμό το ρίσκο (δηλαδή, ακόμα κι αν δεν ξεκινήσει καλά, δεν ήρθε και η καταστροφή), ενώ από την άλλη, με δυο καλές εμφανίσεις, θα δίνει credits για πολλές αγωνιστικές. Επομένως, χωρίς άλλη σκέψη, μπαίνει αυτόματα ως Player 2. Για τον άλλον point guard, αμφιταλαντεύτηκα ανάμεσα σε Wright, Kalnietis, Rodriguez και Westermann, καταλήγοντας στον πρώτο, για τον οποίο θεωρώ ότι έχει μεγαλύτερο ταβάνι (εκτός ίσως από τον Γάλλο), έχει μικρότερο ανταγωνισμό (εκτός ίσως επίσης από τον Γάλλο), όμως υπερτερεί του Westermann διότι έχει γεμάτες στατιστικά σεζόν τα προηγούμενα χρόνια κι επίσης δεν παίζει μέσα στο Palau Blaugrana στο πρώτο ματς. Η πιο συνετή επιλογή πάντως εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι ο Kalnietis, αλλά δεν είναι και ότι καλύτερο οι δύο point guards να είναι από την ίδια ομάδα (και θεωρώ τον Bykov αυτή τη στιγμή μεγαλύτερη ευκαιρία), ενώ ο δαιμονισμένος Sergi φοβάμαι πως σε κάποια φάση θα χάσει το momentum του.

Στους υπόλοιπους περιφερειακούς είναι δύο παίκτες που επίσης δεν είχαν ανταγωνισμό για τις θέσεις τους. Ο ένας είναι ο Schilb που αναμένεται να γεμίσει πολλές στατιστικές κατηγορίες με τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα, όπως και πέρυσι με τη Σαλόν και ο άλλος είναι ο Landesberg που μετά το περσινό ψυγείο από τον Μπλατ δείχνει έτοιμος να κάνει τη μεγάλη σεζόν που περιμέναμε από πέρυσι, έχοντας μάλιστα κοστολογηθεί μόλις στα 20 credits. Από εκεί και πέρα, αν και το σκέφτηκα αρκετά, δεν μπόρεσα να μην αγοράσω τον Langford, ο οποίος και στο τελευταίο ματς με τη Μιλάνο το σαββατοκύριακο έδειξε ότι θα είναι και φέτος ο ηγέτης της και φαντάζομαι πως εκτός απροόπτου θα μείνει στην ομάδα όσο θα παίζει η Μιλάνο στην Euroleague. Όσο για τα 68 credits, ο προϋπολογισμός της ομάδας με τις ευκαιρίες των Bykov και Landesberg επιτρέπει μια τέτοια πολυτέλεια. Τέλος, μεταξύ Djedovic και Gecevicius (Eyenga και Downs τους άφησα απ' έξω για την ώρα, λόγω απειρίας στη διοργάνωση), θα προτιμήσω τον πρώτο παρότι με το ρόστερ της Μπάγερν ο Λιθουανός θα είναι πιο πολύτιμος για τη Λιέτουβος, αφενός διότι φαίνεται να έχει μεγαλύτερο ταβάνι, αφετέρου διότι δεν έχει να παίξει με τον εξαιρετικά αμυντικογενή Παναθηναϊκό την πρώτη αγωνιστική, έστω και εντός έδρας, οπότε δεν φοβάμαι μήπως πατώσει, αν και έχει δώσει πολλά τέτοια δείγματα τα προηγούμενα χρόνια. Τα μεγάλα δείγματα αστάθειας όμως σιγά σιγά θα περάσουν στο παρελθόν, όπως φαίνεται και από τα σταθερά διψήφια σκορ του στη Γερμανία.

Στους ψηλούς, πρώτος και καλύτερος μπαίνει ο Brown, που θεωρώ ότι θα κάνει θραύση φέτος στη διοργάνωση. Μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας του Eurocup πέρυσι (τελείωσε με 17,1 μ.o. rkg), έχει παίξει και στο NBA και με όχι ευκαταφρόνητα νούμερα, θα αποτελέσει την Νο. 1 επιθετική επιλογή της Κούμπαν και φέτος και κοστίζει 58 credits. Ένας άλλος παίκτης που με ενθουσίασε από την παρουσία του στα φιλικά παιχνίδια και δείχνει έτοιμος να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό είναι ο Caner-Medley της Μάλαγα, αν και έχει δύσκολο παιχνίδι μέσα στο ΣΕΦ. Χωρίς όμως ιδιαίτερο ανταγωνισμό στο 4 και με 50 credits, μπορώ να τον εμπιστευθώ χωρίς πολλή σκέψη. Έχοντας καταφέρει να γεμίσει τη ρακέτα της πρωταθλήτριας Γαλλίας στο Eurobasket, δεν θα έχει πρόβλημα να κάνει το ίδιο και με τη φανέλα του Στρασβούργου στην Euroleague ο Ajinca, με πόντους και ρημπάουντ, όπως έχει δείξει και στα πρώτα παιχνίδια της ομάδας του, οπότε μπαίνει κι αυτός χωρίς πολλά πολλά στην ομάδα. Όσο για τον τέταρτο ψηλό, υπάρχουν credits για να μπει ο Kleiza, αλλά για την ώρα δεν έχει παίξει σε ανάλογα των 71 credits επίπεδα με τη Φενέρ κι αυτό μόνο σιγουριά δεν εμπνέει. Οπότε, προτιμώ να μην ...επενδύσω στον Πιστολίνας και να πάρω στη θέση του τον Nelson, έναν πληθωρικό παίκτη που θα είναι το βασικό τεσσάρι της Σιένα φέτος. Στην Euroleague έχει να εμφανιστεί από τη σεζόν 2006-2007 με τη φανέλα της Μπενετόν, ενώ την προηγούμενη χρονιά είχε κάνει κι ένα 48άρι rkg με την Μπάμπεργκ. Είναι παίκτης που μπορεί να δώσει rkg χωρίς να σκοράρει ιδιαίτερα (κι αυτό είναι χρήσιμο σε μια ομάδα όπως η ιταλική), ενώ προέρχεται από γεμάτη σεζόν με την Γκραν Κανάρια.

Περισσεύουν 22 credits για τις αναγκαστικές αλλαγές της δεύτερης αγωνιστικής. Θα μπορούσαν ίσως να είναι και περισσότερα, με τις ευκαιρίες που υπάρχουν, αλλά και μ' αυτά πιστεύω θα μπορούν να γίνουν οι σωστές κινήσεις. Σε περίπου 30 ώρες ξεκινά κι επίσημα η νέα σεζόν, οπότε μη χασομεράτε. Φτιάξτε τις ομάδες σας και feel devotion! Επίσης, μην ξεχάσετε να μπείτε στην Private League του blog (λεπτομέρειες στην αντίστοιχη σελίδα)!  

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

Game 1, Day 1: Schilb το ανάγνωσμα

Βλέποντας το ματς Ολυμπιακός - Κάχα Λαμποράλ, δεν μπορούσα να μη ρίχνω και κλεφτιές ματιές στα υπόλοιπα ματς και κυρίως στο Σαλόν - Πρόκομ, το οποίο διεξαγόταν ακριβώς την ίδια ώρα και τα πράγματα δεν πήγαιναν και τόσο καλά. Για την ακρίβεια, δεν πήγαιναν καθόλου καλά, βλέποντας τον Schilb να έχει κολλήσει στο 0 και στο 2, να μη βάζει σουτ και να μην του βγαίνει τίποτα, τη στιγμή που η ομάδα του νικούσε και έδινε σκορ μέχρι και ο νεοφερμένος (αλλά πάντα ποιοτικός) Rush. Μέχρι που το ματς στο ΣΕΦ τελείωσε κι έτσι μπόρεσα να αφοσιωθώ αποκλειστικά στο play-by-play του αγώνα της Γαλλίας. Ιδού λοιπόν, τι έκανε ο εν λόγω παίκτης σ' αυτό το διάστημα και το -1 που είχε πριν έγινε 15,4 με το bonus της νίκης, διατηρώντας σχεδόν την αρχική του τιμή.
 
38 Foul Drawn 68 - 64 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
38 Two Pointer 70 - 64 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
38 Def Rebound 70 - 64 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
38 Foul Drawn 70 - 64 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
38 Lay Up 72 - 64 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
39 Two Pointer 74 - 67 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Def Rebound 74 - 67 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Foul Drawn 74 - 67 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Free Throw In 75 - 67 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Free Throw In 76 - 67 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Foul 76 - 69 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Foul Drawn 78 - 71 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Free Throw In 79 - 71 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE
40 Free Throw In 80 - 71 Elan Chalon-Sur-Saone SCHILB, BLAKE


Fantasy moments που είναι καλό να μένουν.

Κατά τ' άλλα, πέρα από κάποια 31άρια και 25άρια που είχαμε και θα πρέπει να εμπιστευτούμε με δυσκολία την επόμενη αγωνιστική, είχαμε και το κλείσιμο της ψηφοφορίας για τον MVP του fantasy της φετινής χρονιάς. Επειδή κι αυτά πρέπει να μένουν, είχαμε σε σύνολο 68 ψήφων:

Diamantidis: 20
McCalebb: 19
Mirotic: 15
Spanoulis: 15
Krstic: 11
Farmar: 9
Fernandez: 5
Langford: 5
Nocioni: 5
Andersen: 2
Navarro: 2
Άλλος: 2
Batiste: 1
Lorbek: 1
Shermandini: 1
Teodosic: 1
Vujacic: 1
Weems: 1
Davis, K. Lavrinovic, San Emeterio: 0

Τέλος, η συμμετοχή στην Private League είναι πραγματικά εντυπωσιακή και το πρωτάθλημά μας θα λάβει χώρα με 122 ομάδες. Αναμένεται πολύ σκληρός ανταγωνισμός και η κορυφή δε θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για οποιονδήποτε. Devotion.

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

Let there be devotion

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει, απομένουν λιγότερο από δύο ημέρες για την έναρξης της ένατης σεζόν του παιχνιδιού, σίγουρα της πιο χορταστικής που θα έχει γίνει ποτέ, με την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του TOP 16. Έτσι, θα έχουμε 10 παιχνίδια για τη Regular Season, 14 για το TOP 16 και 3 έως 5 για τα playoffs, σύνολο περί τα 28 παιχνίδια. Μόνο πέρυσι είχαμε 21, τις τρεις πρώτες χρονιές του παιχνιδιού 20 και τις ενδιάμεσες ...16! Θα είναι λοιπόν μια μεγάλη χρονιά και το καλό είναι ότι δε θα χρειαστεί να αγχωθούμε με τις πρώτες αναποδιές που θα έρθουν. Όσο θα μαζεύονται τα credits, δεν φοβόμαστε τίποτα.

Για την οριστικοποίηση του τελικού ρόστερ της ομάδας δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα, παρά μόνο για δύο θέσεις. Γενικά, προτιμώ παίκτες που μου αρέσουν ούτως ή άλλως, από στατιστικής πλευράς πάντα και φυσικά που είναι σε καλή φόρμα, χωρίς να με ενδιαφέρει πολύ η έδρα που αγωνίζονται ή πόσο δύσκολο θα είναι το πρώτο ματς. Εξάλλου, με τον περιορισμό των τριών αλλαγών, θα πρέπει αναγκαστικά να κρατήσω πολλούς από αυτούς για αρκετό καιρό, επομένως θα πρέπει να τους πιστεύω και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν με άσχημο σκορ στο πρώτο ματς να μην καθιστά την αποχώρησή τους μετά επιτακτική. Αρκετά με τις εισαγωγές όμως, στο δια ταύτα: 

Player 1: Daniel Hackett. O πλέον σταθερός από όλους τους point guards μέχρι στιγμής, σταθερά διψήφιος και χωρίς να βασίζεται ιδιαίτερα στο σκορ, καθώς συνεισφέρει και σε άλλες κατηγορίες (ρημπάουντ, ασσίστ). Αν και δεν αποτελεί (ακόμα) την πρώτη περιφερειακή επιλογή στην Σιένα, στα 38 credits συμφέρει και με το παραπάνω.

Player 2: Teemu Rannikko. Εδώ είχα το μεγαλύτερο θέμα, καθώς κανένας παίκτης δε με ενθουσιάζει πραγματικά. Εν τέλει, κατέληξα στο δίλημμα Rannikko-Smith (Cantu). Ο δεύτερος ξεκίνησε εντυπωσιακά, αλλά τελευταία η απόδοσή του έχει πέσει αισθητά. Αντιθέτως, ο Rannikko καταφέρνει να δίνει διψήφια στην Αδριατική χωρίς να σκοράρει και χωρίς κανένα λάθος! To ταβάνι του Αμερικανού φαίνεται να είναι μεγαλύτερο, αλλά και ο Φινλανδός, θα έχει ηγετικό ρόλο στην Ολύμπια με τα τόσα (ταλαντούχα βέβαια) πιτσιρίκια, ενώ οι καλύτερες σεζόν του, ευρωπαϊκά ήταν αυτές στην Euroleague με τη φανέλα της ίδιας ομάδας, πριν αρκετά χρόνια. Κι όταν λοιπόν δεν βγάζεις άκρη σε τέτοιες περιπτώσεις, κοιτάς τα credits, όπου υπάρχει αισθητή διαφορά. Why not Rannikko λοιπόν, στα 36;

Player 3: Blake Schilb. Ο all-around παίκτης της Σαλόν κατοχύρωσε την παρουσία του στην ομάδα μετά και τον τραυματισμό του Denmon. Ο αντικαταστάτης βέβαια βρέθηκε άμεσα και πρόκειται για τον Brion Rush. Η αλήθεια είναι ότι είχα αυτόν και τον Kenny Gregory στο μυαλό μου όταν έγραφα πως οι Αμερικανοί των γαλλικών ομάδων ξεκινούν καλά στο fantasy. Και οι δύο είχαν πραγματοποιήσει πολύ καλές πρώτες χρονιές. Γιατί όχι και ο Schilb λοιπόν, που από αυτά που λέγονται, ακούγεται σαν ένας νέος, καλύτερος (!) Ricardo Greer! Η αλήθεια είναι ότι και το πρώτο εύκολο φαινομενικά ματς, φαίνεται να βοηθάει (απ' την άποψη ότι ο κίνδυνος να απογοητεύσει στην πρεμιέρα, ελαττώνεται).

Player 4: Bostjan Nachbar. Ό,τι ισχύει για τον Hackett, ισχύει και για τον Σλοβένο forward, σε υψηλότερο όμως ...επίπεδο. Βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και είτε σε φιλικά, είτε σε επίσημα, δίνει το ένα 20άρι μετά το άλλο. Η επιλογή του σίγουρα εμπεριέχει ρίσκο, αφού σεζόν ανάλογης των 62 του credits δεν έκανε ποτέ πρόσφατα, όμως από την άλλη πλευρά το ταλέντο του είναι αδιαμφισβήτητο και το γεγονός ότι λίγοι θα έχουν πειστεί από την έως τώρα εξαιρετική του παρουσία τον καθιστά ακόμα πιο ελκυστικό. 

Player 5: Pietro Aradori. Η δεύτερη θέση που προβληματίστηκα έντονα, αν και στο τέλος η απάντηση στο δίλημμα ακούγεται σχεδόν προφανής. Ο "χαμένος" της υπόθεσης είναι ο Bracey Wright της Τσεντεβίτα, ο οποίος και μεγαλύτερη εμπειρία έχει και περισσότερες προσπάθειες θα παίρνει. Αυτό όμως έχει κι ένα ρίσκο παραπάνω, το οποίο δε βλέπω στον φθηνότερο κατά 8 credits Aradori, που θεωρώ πως όσο άσχημο ξεκίνημα κι αν κάνει, θα επανέρθει γρήγορα. Το άσχημο ξεκίνημα βέβαια είναι ένα όχι και τόσο πιθανό σενάριο, καθώς έως τώρα κάνει σταθερά διψήφια σκορ, με μία μοναδική εξαίρεση στην αρχή της χρονιάς. 

Player 6: Jaka Blazic. Εδώ είναι προφανής η επιλογή. Χρειάζεται τουλάχιστον ένας παίκτης που θα κάνει χώρο για τους πιο ακριβούς και ο Σλοβένος φαίνεται να είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή, μόλις στα 19 credits. Αργότερα "ανακάλυψα" και τον Prepelic, ο οποίος είναι ακόμα πιο φθηνός, στα 15 credits, αλλά ο Blazic φαίνεται λίγο πιο "captain" στην Ολύμπια, για την ώρα τουλάχιστον. Υπάρχει και ο Lang της Σαλόν, στα 24, για όποιον θέλει να διαφοροποιηθεί.

Player 7: Nikola Mirotic. Τα είπαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση, δεν έχουμε να προσθέσουμε πολλά. Το μόνο ανησυχητικό είναι η πιθανή κούραση από τα παιχνίδια και το ταξίδι από τις ΗΠΑ, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να προβληματιστούμε περαιτέρω. Όλα δείχνουν πως αυτή θα είναι η χρονιά του.

Player 8: Luksa Andric. Τον εμπιστεύομαι περισσότερο από τους ανταγωνιστές του στα παρόμοια credits, καθώς στη ρακέτα της ομάδας του θα παίζει σχεδόν μόνος του. Έχει την ικανότητα όχι μόνο να μείνει στα 53 credits, αλλά και να τα αυξήσει αισθητά, ειδικά αν δεν αντιμετωπίσει πρόβλημα με φάουλ.

Player 9: Dejan Musli. Ο νέος σέντερ της Παρτιζάν. Αρκεί. Κι αν δεν αρκεί, είναι μόλις στα 40 credits.

Player 10: Alex Tyus. Επίσης δε χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία. Δε βρίσκεις συχνά ψηλό στα 39 credits που τα σκορ του συνήθως είναι διψήφια και ξεκινούν από 2. Και που και που τελειώνουν και σε 9. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον το πως θα κινηθεί μέσα στη χρονιά κι αν είναι τόσο καλός όσο φαίνεται έως τώρα.

Μια ένσταση που μπορεί εύλογα να έχει κάποιος είναι η ύπαρξη τεσσάρων παικτών από ένα ματς και συγκεκριμένα το Καντού - Ολύμπια. Αν αθροίσουμε όμως τις τιμές των εν λόγω παικτών, βγάζουν σύνολο μόλις 139, άρα κάπου στο 35 σκορ, ανάλογα. Δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας λοιπόν, αν και σίγουρα δεν κάθεται καλά. 

Αυτά για την ώρα. Σαφώς, θα είμαστε stand-by για πιθανούς τραυματισμούς ή άλλα νέα που μπορεί να προκύψουν. Κάντε τις τελευταίες διορθωτικές κινήσεις, εμπιστευτείτε το ένστικτό σας και ετοιμαστείτε για τη νέα συναρπαστική χρονιά. Κι αν ακόμα δεν το 'χετε πάρει απόφαση, μπείτε στην private league μας (τα στοιχεία υπάρχουν στην αντίστοιχη σελίδα) και αυξήστε τον ανταγωνισμό στο κατακόρυφο. Devotion us all!

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

EFC 2012 - 1η αγωνιστική: Let's get this devotion started

Λιγότερες από 24 ώρες απομένουν για την έναρξη μιας ακόμα fantasy σεζόν, η οποία προμηνύεται πιο ενδιαφέρουσα από ποτέ, λόγω του lock out του ΝΒΑ, αλλά και της επιμήκυνσης του παιχνιδιού μέχρι και τη φάση των πλέι οφ. Ας μπούμε όμως άμεσα στο ψητό, για να δούμε ποια θα είναι, εκτός κάποιου απροόπτου, η τελική 10άδα της δικής μας ομάδας για την πρώτη αγωνιστική.

Στη θέση του πλέι μέικερ, όπου τα πράγματα είναι ψιλοχοντροτραγικά, η πρώτη μας επιλογή είναι ο Shved. Αρχικά δεν μας είχε γεμίσει το μάτι, όχι γιατί δεν είναι ποιοτικός παίκτης, αλλά λόγω της υπερπληθώρας καλών παικτών στην ομάδα του, όμως παίρνει σταθερά πολύ χρόνο και πολλές προσπάθειες και στα ως τώρα επίσημα παιχνίδια έχει δώσει καλά σκορ. Στα 45 credits αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή, για αρχή. Για τη δεύτερη θέση, είμαστε μεταξύ Greer και Capin. Ο δεύτερος έχει ξεκινήσει εξαιρετικά τη σεζόν στην αδριατική και χωρίς να παίρνει κάποιο πολύ μεγάλο χρόνο συμμετοχής, έχει δώσει σκορ στο 17-19. Είναι και 8 credits φθηνότερος. O Greer είναι καινούρια προσθήκη στην Ούνιξ και λόγω του ότι είχαν ήδη βγει οι τιμές όταν ανακοινώθηκε, είναι a priori υποτιμημένος. Το πρόβλημα τραυματισμού του Lydday ήταν θετικό για τον ίδιο για να προσαρμοστεί γρηγορότερα και στα δύο τελευταία παιχνίδια στην Βαλτική έχει πιάσει το διψήφιο σκορ, χωρίς να εντυπωσιάζει. Δίνει κι αυτός πολύ δύσκολο παιχνίδι, απέναντι στη Σιένα (ο Capin με την Μπαρτσελόνα), αλλά αυτό δε μας απασχολεί ιδιαίτερα, καθώς η δημιουργία της ομάδας κοιτά ..μακροπρόθεσμα. Έτσι λοιπόν, θα προτιμήσουμε τον Greer, ο οποίος έχει σαφώς μεγαλύτερο potential, ενώ τον Capin είναι δεδομένο ότι θα χρειαστεί να τον αλλάξουμε στις πρώτες αγωνιστικές. Ο Αμερικανός, όσο μέτριος και να είναι, πάντα μπορεί να ρίξει ένα ωραίο 30άρι... N' αναφέρουμε και τον Jackson της Μπιλμπάο, ο οποίος ξεκίνησε πολύ καλά στην ACB, αλλά θεωρούμε πολλά τα 59 credits που κοστίζει.

Στους περιφερειακούς (θέσεις 2-3), η πρώτη επιλογή μας είναι χωρίς εξηγήσεις ο Batum. Μπορεί στο τελευταίο ματς στη Γαλλία να έκανε ένα πολύ φτωχό 5, όμως βρέθηκε σε πολύ κακή βραδιά με 2/12 σουτ. Δε μας επηρεάζει αυτό, θα είναι το 'Α' και το 'Ω' της Νανσί, όσο παίζει στην Ευρώπη. Για τη δεύτερη θέση, η πρώτη μας επιλογή ήταν ο Gallinari, όμως το περίεργο rotation της Μιλάνο ως τώρα και ο μικρός χρόνος συμμετοχής του μας κάνει να είμαστε αρκετά επιφυλακτικοί. Αν μπει μέσα βέβαια για 30' λογικά θα κάνει όργια, αλλά δεν μπορούμε να στηριχθούμε σ' αυτό. Ήρθε και το σημερινό 35άρι του Rudy κι έτσι, έστω και την προτελευταία στιγμή καταλήγουμε στην επιλογή του Ισπανού. Από εκεί και πέρα, πολλοί υποψήφιοι "διεκδίκησαν" την τρίτη θέση περιφερειακού. Ο Darden της Μάλαγα είναι αρκετά καλός και σταθερός στην Ισπανία και ο Παναθηναϊκός δε φαίνεται ακόμα έτοιμος για να φοβηθούμε πολύ το ματς. Τα 51 credits όμως δεν είναι και τόσο λίγα. Ο Micov της Καντού, αντικειμενικά, αποτελεί την καλύτερη περίπτωση. Σταθερά ...διψήφιος, που θα 'λεγε και εκφωνητής της ΕΡΤ, με εμπειρία από Ευρωλίγκα και ηγετική φυσιογνωμία για την ομάδα του, στα 43 credits αποτελεί ιδανική επιλογή. Ωστόσο, το δικό μας κόλλημα ακούει στο όνομα Danny Green, ο οποίος, αν εξαιρέσουμε το τελευταίο παιχνίδι όπου είχε πρόβλημα με φάουλ (5 σε λιγότερο από 20 λεπτά), είναι ως τώρα καταπληκτικός και με συνεισφορά σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού. Η Μπαρτσελόνα βέβαια δεν είναι ο ιδανικότερος αντίπαλος (ειδικά για να προστατευτεί από τα φάουλ απέναντι σε Navarro, Eidson και Michael), ωστόσο και να μην τα πάει καλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν έχουμε σκοπό να τον διώξουμε (ελπίζουμε μόνο να μην παίζει το ...λοκ άουτ και γι' αυτόν). Μια άλλη περίπτωση που εξετάστηκε προσεκτικά είναι ο Simon της Zagreb, ο οποίος θα βγάλει κάποια αρκετά μεγάλα σκορ μέσα στη χρονιά, ωστόσο φοβόμαστε λίγο τη σταθερότητά του κι έτσι αυτό μας κρατά επιφυλακτικούς για την ώρα. Τέλος, την τέταρτη θέση κέρδισε ο Zamojski της Πρόκομ, λόγω της ιδιαίτερα φθηνής τιμής του, 17 credits, αλλά και γιατί δε βλέπουμε κάποια άλλη καλή περίπτωση κάτω των 40 credits. Το προσπαθήσαμε για Simon, αλλά για λίγο δε μας "βγαίνει". Δε θα απογοητευτούμε αν δε μας δώσει σκορ ο συγκεκριμένος, ούτε όμως θα εκπλαγούμε, αφού έχει πραγματοποιήσει μερικές καλές εμφανίσεις μέχρι στιγμής.

Στους ψηλούς, το roster ξεκινά με Wilkinson και Gee, οι οποίοι δίνουν σταθερά σκορ γύρω στο 20 σε ότι ματς έχουν παίξει ως τώρα. Φθηνοί για την πραγματικά τους αξία, ούτε που έχουμε διανοηθεί να μην μπουν στο ρόστερ. Από εκεί και πέρα, το μεγάλο κόλπο της ομάδας θα είναι ο Pekovic, ο οποίος δείχνει να βρίσκει ξανά τον καλό εαυτό του (αν και η αδριατική δεν είναι πολύ σοβαρό δείγμα) κι εφόσον όντως ισχύει αυτό, με το φτωχό ρόστερ της Παρτιζάν είναι ικανός για ...μεγάλα όργια. Δε θα 'χει εύκολο πρώτο ματς πάντως, απέναντι στον Batista της Efes Pilsen, αλλά αν εξαιρέσουμε το λοκ άουτ, δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος ν' ανησυχούμε γι' αυτόν, γενικά. Ακόμα πιο δύσκολο αναμένεται να είναι το παιχνίδι για τον συμπαίκτη του, Lucic, απέναντι σε μια πληθώρα πολύ καλών παικτών των αντιπάλων, όμως ο έτερος υποψήφιος για τη θέση, Begic, απογοητεύει μέχρι στιγμής (τώρα αυτός, ο χρόνος που του δίνει ο προπονητής του, άλλο θέμα...). Το μικρότερο σκορ που έχει κάνει ως τώρα πάντως είναι 8, χθες, αλλά ακόμα κι έτσι, θα βρίσκεται πάνω από την αξία των 28 μόλις credits. Άλλες περιπτώσεις που εξετάστηκαν, αλλά δεν τα ...κατάφεραν ήταν ο Hines, ο D. Lavrinovic, o Thompson, ο Ndong και ο Reyes. 

Μια ένσταση είναι ότι οι έξι από τους 10 παίκτες, είναι από τρεις ομάδες. Παρτιζάν, Πρόκομ και Ούνιξ. Δεδομένου ότι Zamojski και Lucic είναι συμπληρωματικοί (απ' ότι φαίνεται τουλάχιστον) παίκτες, αυτό δε μας απασχολεί ιδιαίτερα, ενώ ο Greer καταλαμβάνει μια θέση που δύσκολα θα βρίσκαμε αυτή τη στιγμή κάτι καλύτερο. Τα δύσκολα ματς που έχουν οι παίκτες δεν τα λαμβάνουμε πολύ υπόψιν, δεδομένου, όπως είπαμε, ότι τους στηρίζουμε μακροπρόθεσμα (φυσικά, με το πέρας της αγωνιστικής, κάποιοι θα είναι προτιμότερο να πωληθούν, ανάλογα με το πόσο ...κακοί ήταν κι όχι με το πόσο τους ..στηρίζουμε). Το μόνο που μας ανησυχεί είναι το lock out κι αυτό θα μας απασχολεί μέχρι να λήξει, καθώς θα πρέπει να μειώσουμε τον αριθμό των NBAers σταδιακά, την κατάλληλη κάθε φορά (ανάλογα τα credits του παίκτη δηλαδή) στιγμή. Αυτά προς το παρόν, η πρώτη εβδομάδα είναι μεγάλη, από Δευτέρα έως Παρασκευή, οπότε ...the deeper the devotion που θα έλεγαν και οι Whitesnake.